3. NIEDZIELA W ADWENCIE

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło tygodnia:

Przygotujcie na pustyni drogę. Oto Wszechmocny, Pan przychodzi w mocy. Iz 40,3.10

I – Mt 11,2-6(7-10)*

2.A Jan, usłyszawszy w więzieniu o czynach Chrystusa, wysłał uczniów swoich i kazał mu powiedzieć: 3.Czy Ty jesteś tym, który ma przyjść, czy też mamy oczekiwać innego? 4.A Jezus im odpowiedział: Idźcie i oznajmijcie Janowi, co słyszycie i widzicie: 5.Ślepi odzyskują wzrok i chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni i głusi słyszą, umarli są wskrzeszani, a ubogim zwiastowana jest ewangelia; 6.a błogosławiony jest ten, kto się mną nie zgorszy. 7.A gdy ci odchodzili, zaczął Jezus mówić do tłumów o Janie: Co wyszliście oglądać na pu-styni? Czy trzcinę chwiejącą się od wiatru? 8.Ale co wyszliście oglądać? Czy człowieka w miękkie szaty odzianego? Oto ci, którzy mięk-kie szaty noszą, w domach królewskich mieszkają. 9.Więc po co wyszliście? Ujrzeć proroka? Owszem, powiadam wam, nawet więcej niż proro-ka. 10.To jest ten, o którym napisano: Oto Ja posyłam posłańca mego przed tobą, który przygotuje drogę twoją przed tobą.

komentarz
Chrystusowy herold...

II – 1 Kor 4,1-5*

1.Tak niechaj każdy myśli o nas jako o sługach Chrystusowych i o szafarzach tajemnic Bo-żych. 2.A od szafarzy tego się właśnie wymaga, żeby każdy okazał się wierny. 3.Lecz co się mnie tyczy, nie ma najmniejszego znaczenia, czy wy mnie sądzić będziecie, czy jakiś inny sąd ludzki, bo nawet ja sam siebie nie sądzę. 4.Albowiem do niczego się nie poczuwam, lecz to mnie jeszcze nie usprawiedliwia, bo tym, który mię sądzi, jest Pan. 5.Przeto nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który ujawni to, co ukryte w ciemności, i objawi zamysły serc; a wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga.

komentarz | kazania

Graduale:

Łaskawy i sprawiedliwy jest Pan, litościwy jest nasz Bóg. Alleluja! Ps 116,5

III – Łk 3,1-14

1.W piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza, gdy namiestnikiem Judei był Poncjusz Piłat, tetrarchą galilejskim Herod, tetrarchą iturejskim i trachonickim Filip, brat jego, a tetrarchą abileńskim Lizaniasz, 2.za arcykapłanów Annasza i Kaifasza doszło Słowo Boże Jana, syna Zachariasza, na pustyni. 3.I przeszedł całą krainę nadjordańską, głosząc chrzest upamiętania na odpuszczenie grzechów, 4.jak było napisane w księdze mów proroka Izajasza: Głos wołającego na pustyni: Gotujcie drogę Pańską, prostujcie ścieżki jego. 5.Każdy padół niech będzie wypełniony, a każda góra i pagórek zniesione, drogi krzywe wyprostowane, a nierówne wygładzone. 6.I ujrzą wszyscy ludzie zbawienie Boże. 7.Mówił więc do tłumów, które przychodziły, aby się dać ochrzcić przez niego: Plemię żmijowe, któż wam poddał myśl, aby uciekać przed przyszłym gniewem? 8.Wydawajcie więc owoce godne upamiętania. A nie próbujcie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. 9.A już i siekiera do korzenia drzew jest przyłożona; wszelkie więc drzewo, które nie wydaje owocu dobrego, zostaje wycięte i w ogień wrzucone. 10.I pytały go tłumy: Cóż więc mamy czynić? 11.A on odpowiadając, rzekł im: Kto ma dwie suknie, niechaj da temu, który nie ma, a kto ma żywność, niech uczyni podobnie. 12.Przychodzili też celnicy, by dać się ochrzcić, i mówili do niego: Nauczycielu, co mamy czynić? 13.On zaś rzekł do nich: Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co dla was ustalono. 14.Pytali go też żołnierze, mówiąc: A my co mamy czynić? I rzekł im: Na nikim nic nie wymuszajcie ani nie oskarżajcie fałszywie dla zysku, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie.

aplikacje kaznodziejskie

IV – Rz 15,4-13

4.Cokolwiek bowiem przedtem napisano, dla naszego pouczenia napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę z Pism nadzieję mieli. 5.A Bóg, który jest źródłem cierpliwości i pociechy, niech sprawi, abyście byli jednomyślni między sobą na wzór Jezusa Chrystusa, 6.abyście jednomyślnie, jednymi usty wielbili Boga i Ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa. 7.Przeto przyjmujcie jedni drugich, jak i Chrystus przyjął nas, ku chwale Boga. 8.Gdyż powiadam, że Chrystus stał się sługą obrzezanych ze względu na prawdę Bożą, aby potwierdzić obietnice dane ojcom. 9.I aby poganie wielbili Boga za miłosierdzie, jak napisano: Dlatego będę cię wyznawał między poganami i będę śpiewał imieniu twemu. 10.I znowu mówi: Weselcie się, poganie, z jego ludem. 11.I znowu: Chwalcie Pana, wszyscy poganie, i niech go wysłuchają wszystkie ludy. 12.I znowu Izajasz powiada: Wyrośnie odrośl z pnia Jessego i powstanie, aby panować nad poganami; w nim poganie nadzieję pokładać będą. 13.A Bóg nadziei niechaj was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadzieję przez moc Ducha Świętego.

aplikacje kaznodziejskie

V – Iz 40,1-8(9-11)*

1.Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg! 2.Mówcie do serca Jeruzalemu i wołajcie na nie, że dopełniła się jego niewola, że odpuszczo-na jest jego wina, bo otrzymało z ręki Pana podwójną karę za wszystkie swoje grzechy. 3.Głos się odzywa: Przygotujcie na pustyni drogę Pańską, wyprostujcie na stepie ścieżkę dla Boga naszego! 4.Każda dolina niech będzie podniesiona, a każda góra i pagórek obniżone; co nierówne, niech będzie wyrównane, a strome zbocza niech się staną doliną! 5.I objawi się chwała Pańska, i ujrzy to wszelkie ciało pospołu, gdyż usta Pana to powiedzia-ły. 6.Głos mówi: Zwiastuj! I rzekłem: Co mam zwiastować? To: Wszelkie ciało jest trawą, a cały jego wdzięk jak kwiat polny. 7.Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje nań. Zaprawdę: Ludzie są trawą! 8.Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo Boga naszego trwa na wieki. 9.Wyjdź na górę wysoką, zwiastunie dobrej wieści, Syjonie! Podnieś mocno swój głos, zwia-stunie dobrej wieści, Jeruzalem! Podnieś, nie bój się! Mów do miast judzkich: Oto wasz Bóg! 10.Oto Wszechmocny, Pan przychodzi w mocy, jego ramię włada. Oto ci, których sobie zaro-bił, są z nim, a ci, których wypracował, są przed nim. 11.Jak pasterz będzie pasł swoją trzodę, do swojego naręcza zbierze jagnięta i na swoim łonie będzie je nosił, a kotne będzie prowadził ostrożnie.

kazania i szkice

VI – Obj 3,1-6

1.A do anioła zboru w Sardes napisz: To mówi Ten, który ma siedem duchów Bożych i sie-dem gwiazd: Znam uczynki twoje: Masz imię, że żyjesz, a jesteś umarły. 2.Bądź czujny i utwierdź, co jeszcze pozostało, a co bliskie jest śmier-ci; nie stwierdziłem bo-wiem, że uczynki twoje są doskonałe przed moim Bogiem. 3.Pamiętaj więc, czego się nauczyłeś i co usłyszałeś, i strzeż tego, i upa-miętaj się. Jeśli tedy nie będziesz czujny, przyjdę jak złodziej, a nie dowiesz się, o której godzinie cię zaskoczę. 4.Lecz masz w Sardes kilka osób, które nie skalały swoich szat, więc chodzić będą ze mną w szatach białych, dlatego że są godni. 5.Zwycięzca zostanie przyobleczony w szaty białe, i nie wymażę imienia jego z księgi żywo-ta, i wyznam imię jego przed moim Ojcem i przed jego aniołami. 6.Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów.

Duszpasterska rozmowa

Psalm tygodnia

Ps 85,2-8

2. Panie, okazałeś łaskę ziemi swojej,
Odmieniłeś los Jakuba.

3. Odpuściłeś winę ludu swego,
Zakryłeś wszystkie ich grzechy.

4. Uśmierzyłeś wszystką złość swoją,
Zaniechałeś zapalczywości gniewu swego.

5. Spraw nam odnowę, Boże zbawienia naszego,
I zaniechaj gniewu swego na nas!

6. Czyż na wieki gniewać się będziesz na nas,
Czy rozciągniesz gniew swój na wszystkie pokolenia?

7. Czyż nie ożywisz nas znowu,
Aby lud twój rozradował się w tobie?

8. Okaż nam, Panie, łaskę swoją
I daj nam zbawienie swoje!

powrót