4. NIEDZIELA W ADWENCIE

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło tygodnia:

Radujcie się w Panu zawsze; powtarzam, radujcie się. Pan jest blisko. Flp 4,4.5

I – Łk 1,(39-45)46-55(56)*

39.A Maria wybrała się w onych dniach w drogę i udała się śpiesznie do górskiej krainy, do miasta judzkiego, 40.i weszła do domu Zachariasza, i pozdrowiła Elżbietę. 41.A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, i Elżbieta napełniona została Duchem Świętym, 42.i zawołała donośnym głosem i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota twego. 43.A skądże mi to, że matka mojego Pana przyszła do mnie? 44.Bo oto, gdy dotarł do uszu moich głos pozdrowienia twego, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. 45.I błogosławiona, która uwierzyła, że nastąpi wypełnienie słów, które Pan do niej wypowiedział. 46.I rzekła Maria: Wielbi dusza moja Pana, 47.i rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim, 48.bo wejrzał na uniżoność służebnicy swojej. Oto bowiem odtąd błogosławioną zwać mnie będą wszystkie pokolenia. 49.Bo wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, i święte jest imię jego. 50.A miłosierdzie jego z pokolenia w pokolenie nad tymi, którzy się go boją. 51.Okazał moc ramieniem swoim, rozproszył pysznych z zamysłów ich serc, 52.strącił władców z tronów, a wywyższył poniżonych, 53.łaknących nasycił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym. 54.Ujął się za Izraelem, sługą swoim, pomny na miłosierdzie, 55.jak powiedział do ojców naszych, do Abrahama i potomstwa jego na wieki. 56.Pozostała tedy Maria u niej około trzech miesięcy, po czym powróciła do domu swego.

komentarz
Hymn uwielbienia Boga

II – Flp 4,4-7*

4.Radujcie się w Panu zawsze; powtarzam, radujcie się. 5.Skromność wasza niech będzie znana wszystkim ludziom: Pan jest blisko. 6.Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. 7.A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.

| kazania

Graduale:

Upamiętnię imię twoje przez wszystkie pokolenia, dlatego ludy wysławiać cię będą po wieki wieczne. Alleluja! Ps 45,18

III – Łk 1,26-33(34-37)38

26.A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Naza-ret, 27.do panny poślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z domu Dawidowego, a pannie było na imię Maria. 28.I wszedłszy do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską obdarzona, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami. 29.Ale ona zatrwożyła się tym słowem i rozważała, co by mogło znaczyć to pozdrowienie. 30.I rzekł jej anioł: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. 31.I oto poczniesz w łonie, i urodzisz syna, i nadasz mu imię Jezus. 32.Ten będzie wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego. I da mu Pan Bóg tron jego ojca Dawida. 33.I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca. 34.A Maria rzekła do anioła: Jak się to stanie, skoro nie znam męża? 35.I odpowiadając anioł, rzekł jej: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to, co się narodzi, będzie święte i będzie nazwane Synem Bożym. 36.I oto Elżbieta, krewna twoja, którą nazywają niepłodną, także poczęła syna w starości swojej, a jest już w szóstym miesiącu. 37.Bo u Boga żadna rzecz nie jest niemożliwa. 38.I rzekła Maria: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego. I anioł odszedł od niej.

aplikacje kaznodziejskie

IV – 2 Kor 1,18-22

18.Jak wierny jest Bóg, tak słowo nasze do was nie jest równocześnie „Tak” i „Nie”. 19.Albowiem Syn Boży Chrystus Jezus, którego wam zwiastowaliśmy, ja i Sylwan, i Tymote-usz, nie był równocześnie „Tak” i „Nie”, lecz w nim było tylko „Tak”. 20.Bo obietnice Boże, ile ich było, w nim znalazły swoje „Tak”; dlatego też przez niego mó-wimy „Amen” ku chwale Bożej. 21.Tym zaś, który nas utwierdza wraz z wami w Chrystusie, który nas namaścił, jest Bóg, 22.który też wycisnął na nas pieczęć i dał zadatek Ducha do serc naszych.

aplikacje kaznodziejskie

V – J 1,19-23(24-28)

19.A takie jest świadectwo Jana, gdy Żydzi z Jerozolimy wysłali do niego kapłanów i lewitów, aby go zapytali: Kim ty jesteś? 20.I wyznał, a nie zaprzeczył, i oświadczył: Ja nie jestem Chrystusem. 21.I zapytali go: Kim więc? Eliaszem jesteś? A on odrzekł: Nie jestem. Prorokiem jesteś? I odpowiedział: Nie. 22.Rzekli mu więc: Kim jesteś? Musimy dać odpowiedź tym, którzy nas posłali. Cóż powia-dasz sam o sobie? 23.Rzekł: Ja jestem głosem wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pana, jak powiedział Iza-jasz prorok. 24.A wysłańcy byli z faryzeuszów. 25.I pytając go, rzekli mu: Czemu więc chrzcisz, jeśli nie jesteś Mesjaszem ani Eliaszem, ani prorokiem? 26.Odpowiedział im Jan, mówiąc: Ja chrzczę wodą, ale pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie; 27.to Ten, który przyjdzie po mnie i któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka sandałów jego. 28.To się działo w Betabarze za Jordanem, gdzie Jan chrzcił.

kazania i szkice

VI – Iz 52,7-10*

7.Jak miłe są na górach nogi tego, który zwiastuje radosną wieść, który ogłasza pokój, który zwiastuje dobro, który ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu: Twój Bóg jest królem. 8.Słuchaj! Twoi strażnicy podnoszą głos, razem radośnie wykrzykują, bo na własne oczy oglądają, jak Pan wraca na Syjon 9.Wykrzykujcie! Śpiewajcie radośnie razem, gruzy Jeruzalemu, gdyż Pan pociesza swój lud, wykupuje Jeruzalem! 10.Pan obnażył swoje święte ramię na oczach wszystkich narodów i oglądają wszystkie krańce ziemi zbawienie naszego Boga.

Jezus cudowne imię

Psalm tygodnia

Ps 102,17-23

17. Gdy Pan odbuduje Syjon,
Ukaże się w chwale swojej,

18. Przychyli się do modlitwy opuszczonych
I nie pogardzi ich prośbą.

19. Niech to zapiszą dla pokolenia przyszłego
I niech chwali Pana lud, który będzie stworzony,

20. Gdyż wejrzał ze swojej świętej wysokości.
Pan spojrzał z nieba na ziemię,

21. Aby wysłuchać jęku więźniów
I uwolnić skazanych na śmierć,

22. By głoszono na Syjonie imię Pańskie
I chwałę jego w Jeruzalemie,

23. Gdy się zgromadzą razem narody
I królestwa, aby służyć Panu.

powrót