WIGILIA NARODZENIA PAŃSKIEGO

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło dnia:

Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie. Iz 9,1

1. – WIECZÓR WIGILIJNY:

I – Łk 2,1-14(15-20)*

1.I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. 2.Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. 3.Szli więc wszyscy do spisu, każdy do swego miasta. 4.Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaretu, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida, 5.aby był spisany wraz z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna. 6.I gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła. 7.I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. 8.A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. 9.I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. 10.I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, 11.gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym. 12.A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owinięte w pieluszki i położone w żłobie. 13.I zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących: 14.Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie. 15.A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan. 16.I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie. 17.A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu. 18.I wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im powiedzieli. 19.Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim. 20.I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im po-wiedziano.

komentarz

II – Tt 2,11-14*

11.Objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, 12.nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli, 13.oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa, 14.który dał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach.

aplikacje homiletyczne

Graduale:

Niech radują się niebiosa i weseli się ziemia (...) przed obliczem Pana, bo idzie! Alleluja! Ps 96,11a.13a

III – J 3,16-21

16.Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. 17.Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony. 18.Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. 19.A na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe. 20.Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie zbliża się do światłości, aby nie ujawniono jego uczynków. 21.Lecz kto postępuje zgodnie z prawdą, dąży do światłości, aby wyszło na jaw, że uczynki jego są dokonane w Bogu.

aplikacje kaznodziejskie

IV – Iz 9,1-6*

1.Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie, nad mieszkańcami krainy mroków zabłyśnie światłość. 2.Udzielisz mnóstwo wesela, sprawisz wielką radość, radować się będą przed tobą, jak się radują w żniwa, jak się weselą przy podziale łupów. 3.Bo jarzmo ciążące na nim i drąg na jego plecach, kij jego dozorcy połamiesz jak za dni Mi-dianitów. 4.Gdyż każdy but skrzypiący przy chodzie, i płaszcz krwią zbroczony pójdzie na spalenie, na pastwę ognia. 5.Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spo-cznie władza na jego ramie-niu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. 6.Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastę-pów.

aplikacje homiletyczne

V – J 7,28.29

28.Jezus wołał w świątyni, ucząc i mówiąc: I znacie mnie, i wiecie, skąd jestem, a przecież sam od siebie nie przyszedłem, gdyż godzien wiary jest Ten, który mnie posłał, a którego wy nie znacie. 29.Ja go znam, bo od niego jestem i On mnie posłał.

kazania i szkice

VI – 1 Tm 3,16

16. Bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności:
Ten, który objawił się w ciele,
Został usprawiedliwiony w duchu,
Ukazał się aniołom,
Był zwiastowany między poganami,
Uwierzono w niego na świecie,
Wzięty został w górę do chwały.

2. – NOC WIGILIJNA LUB JUTRZNIA

I – Mt 1,(1-17)18-21(22-25)*

1.Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawidowego, syna Abrahamowego. 2.Abraham był ojcem Izaaka, a Izaak ojcem Jakuba, a Jakub ojcem Judy oraz braci jego. 3.A Juda zrodził z Tamar Faresa i Zarę, a Fares był ojcem Ezrona, a Ezron ojcem Arama. 4.A Aram był ojcem Aminadaba, a Aminadab ojcem Naasona, a Naason ojcem Salmona. 5.A Salmon zrodził z Rahab Booza, a Booz zrodził z Ruty Jobeda, a Jobed był ojcem Jessego. 6.A Jesse był ojcem Dawida, króla, a Dawid zrodził z żony Uriasza Salomona. 7.A Salomon był ojcem Roboama, a Roboam ojcem Abiasza, a Abiasz ojcem Azafa. 8.A Azaf był ojcem Jozafata, a Jozafat ojcem Jorama, a Joram ojcem Ozjasza. 9.A Ozjasz był ojcem Joatama, a Joatam ojcem Achaza, a Achaz ojcem Ezechiasza. 10.A Ezechiasz był ojcem Manassesa, a Manasses ojcem Amona, a Amon ojcem Jozjasza. 11.A Jozjasz był ojcem Jechoniasza i braci jego w czasie uprowadzenia do Babilonu. 12.A po uprowadzeniu do Babilonu Jechoniasz był ojcem Salatiela, a Salatiel ojcem Zoroba-bela. 13.A Zorobabel był ojcem Abijuda, a Abijud ojcem Eliakima, a Eliakim ojcem Azora. 14.A Azor był ojcem Sadoka, a Sadok ojcem Achima, a Achim ojcem Eliuda. 15.A Eliud był ojcem Eleazara, a Eleazar ojcem Matana, a Matan ojcem Jakuba. 16.A Jakub był ojcem Józefa, męża Marii, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. 17.Tak więc wszystkich pokoleń od Abrahama do Dawida jest czternaście; od Dawida do uprowadzenia do Babilonu – pokoleń czternaście; od uprowadzenia do Babilonu do Chrystusa – pokoleń czternaście. 18.A z na-rodzeniem Jezusa Chrystusa było tak: Gdy matka jego, Maria, została poślubiona Józefowi, okazało się, że, zanim się zeszli, była brzemienna z Ducha Świętego. 19.A Józef, mąż jej, będąc prawym i nie chcąc jej zniesławić, miał zamiar potajemnie ją opu-ścić. 20.I gdy nad tym rozmyślał, oto ukazał mu się we śnie anioł Pański i rzekł: Józefie, synu Da-widowy, nie lękaj się przyjąć Marii, żony swej, albowiem to, co się w niej poczęło, jest z Du-cha Świętego. 21.A urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego. 22.A to wszystko się stało, aby się spełniło słowo Pańskie, wypowiedziane przez proroka: 23.Oto panna pocznie i porodzi syna, i nadadzą mu imię Immanuel, co się wykłada: Bóg z nami. 24.A gdy Józef obudził się ze snu, uczynił tak, jak mu rozkazał anioł Pański i przyjął żonę swoją. 25.Ale nie obcował z nią, dopóki nie powiła syna, i nadał mu imię Jezus.

II – Rz 1,1-7*

1.Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany na apostoła, wyznaczony do zwiastowania ewan-gelii Bożej, 2.którą [Bóg] przedtem zapowiedział przez swoich proroków w Pismach Świętych 3.o Synu swoim, potomku Dawida według ciała, 4.który według ducha uświęcenia został ustanowiony Synem Bożym w mocy przez zmartwychwstanie, o Jezusie Chrystusie, Panu naszym, 5.przez którego otrzymaliśmy łaskę i apostolstwo, abyśmy dla imienia jego przywiedli do posłuszeństwa wiary wszystkie narody, 6.wśród których jesteście i wy, powołani przez Jezusa Chrystusa; 7.wszystkim, którzy jesteście w Rzymie, umiłowanym Boga, powołanym świętym: Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.

Graduale:

Niech radują się niebiosa i weseli się ziemia (...) przed obliczem Pana, bo idzie! Alleluja! Ps 96,11a.13a

III – 2 Sm 7,4-6(12-14a)

4.Doszło Natana słowo Pana tej treści: 5.Idź, powiedz memu słudze Dawidowi: Tak mówi Pan: Czy ty miałbyś zbudować mi dom, abym w nim mieszkał? 6.Nie mieszkam bowiem w domu od dnia, kiedy wywiodłem synów izraelskich z Egiptu aż do dnia dzisiejszego, ale wędrowałem, mając za mieszkanie namiot. 12.A gdy dopełnią się dni twoje i zaśniesz ze swoimi ojcami, Ja wzbudzę ci potomka po tobie, który wyjdzie z twego łona, i utrwalę twoje królestwo. 13.On zbuduje dom mojemu imieniu i utwierdzę tron królestwa jego na wieki. 14a.Ja będę mu ojcem, a on będzie mi synem.

IV – Iz 7,10-14*

10.I rzekł Pan do Achaza tak: 11.Proś dla siebie o znak od Pana, twego Boga, czy to głęboko w podziemiu, czy to wysoko w górze! 12.Na to odpowiedział Achaz: Nie będę prosił i nie będę kusił Pana. 13.Wtedy Izajasz rzekł: Słuchajcie, domu Dawidowy! Czy mało wam tego, że nużycie ludzi, to jeszcze mojego Boga nużycie? 14.Dlatego sam Pan da wam znak: Oto panna pocznie i porodzi syna, i nazwie go imieniem Immanuel.

V – Ez 37,24-28

24.Sługa mój, Dawid, będzie ich królem; wszyscy oni będą mieć jednego pasterza; będą po-stępować według moich praw, będą przestrzegać moich przykazań i wykonywać je. 25.I będą mieszkać w ziemi, którą dałem mojemu słudze Jakubowi, w której mieszkali ich ojcowie; będą w niej mieszkać zarówno oni, jak i ich synowie i wnuki po wszystkie czasy, a sługa mój, Dawid, będzie ich księciem na wieki. 26.I zawrę z nimi przymierze pokoju, będzie to przymierze wieczne z nimi. Okażę im łaskę, rozmnożę ich i postawię swoją świątynię wśród nich na wieki. 27.I będę wśród nich mieszkał; będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. 28.I poznają narody, że Ja jestem Pan, który uświęcam Izraela, gdy moja świątynia będzie wśród nich na wieki.

kazania i szkice

VI – Kol 2,3-10

3.W [Chrystusie] są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania. 4.A to mó-wię, aby was nikt nie zwodził rzekomo słusznymi wywodami. 5.Bo chociaż ciałem jestem nieobecny, to jednak duchem jestem z wami i raduję się, widząc, że jest u was ład i że wiara wasza w Chrystusa jest utwierdzona. 6.Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w nim chodźcie, 7.wkorzenieni weń i zbudowani na nim, i utwierdzeni w wierze, jak was nauczono, składając nieustannie dziękczynienie. 8.Baczcie, aby was kto nie sprowadził na manowce filozofią i czczym urojeniem, opartym na podaniach ludzkich i na żywiołach świata, a nie na Chrystusie; 9.gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości 10.i macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności.

Psalm dnia

Ps 2

1. Czemuż to burzą się narody,
A ludy myślą o próżnych rzeczach?

2. Powstają królowie ziemscy
I książęta zmawiają się społem
Przeciw Panu i Pomazańcowi jego:

3. Zerwijmy ich więzy
I zrzućmy z siebie ich pęta!

4. Ten, który mieszka w niebie, śmieje się z nich,
Pan im urąga.

5. Wtedy przemówi do nich w gniewie swoim
I gwałtownością swoją przerazi ich:

6. Ja ustanowiłem króla mego na Syjonie,
Świętej górze mojej.

7. Ogłoszę zarządzenie Pana:
Rzekł do mnie: Synem moim jesteś,
Dziś cię zrodziłem.

8. Proś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo
I krańce świata w posiadanie.

9. Rozgromisz je berłem żelaznym,
Roztłuczesz jak naczynie gliniane.

10. Bądźcie więc teraz rozsądni, królowie,
Przyjmijcie przestrogę, sędziowie ziemi!

11. Służcie Panu z bojaźnią i weselcie się,
Z drżeniem złóżcie mu hołd,

12. Aby się nie rozgniewał i abyście nie zgubili drogi,
Bo łatwo płonie gniewem.
Szczęśliwi wszyscy, którzy mu ufają!

powrót