1. ŚWIĘTO NARODZENIA PAŃSKIEGO

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło tygodnia:

Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego. J 1,14

I – Łk 2,(1-14)15-20*

1.I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. 2.Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. 3.Szli więc wszyscy do spisu, każdy do swego miasta. 4.Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaretu, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida, 5.aby był spisany wraz z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna. 6.I gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła. 7.I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. 8.A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim. 9.I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka. 10.I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu, 11.gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym. 12.A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owinięte w pieluszki i położone w żłobie. 13.I zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących: 14.Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie. 15.A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan. 16.I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie. 17.A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu. 18.I wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im powiedzieli. 19.Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim. 20.I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im po-wiedziano.

komentarz

II – Tt 3,4-7*

4.Ale gdy się objawiła dobroć i miłość do ludzi Zbawiciela naszego, Boga, 5.zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Śwętego, 6.którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, 7.abyśmy, usprawiedliwieni łaską jego, stali się dziedzicami żywota wiecznego, którego nadzieja nam przyświeca.

| kazania

Graduale:

Wspomniał na łaskę swoją i wierność dla domu Izraela; wszystkie krańce ziemi ujrzały zbawienie Boga naszego. Alleluja! Ps 98,3

III – Mi 5,1-4a*

1.Ty, Betlejemie Efrata, najmniejszy z okręgów judzkich, z ciebie mi wyjdzie ten, który będzie władcą Izraela. Początki jego od prawieku, od dni zamierzchłych. 2.Dlatego wyda ich aż do czasu, gdy ta, która ma porodzić, porodzi. Potem reszta jego braci wróci do synów Izraela. 3.Będzie stał mocno i będzie pasł w mocy Pana, w chwale imienia Pana, swojego Boga. Wtedy będą mieszkać w spokoju, gdyż jego moc będzie sięgać aż po krańce ziemi. 4a.I On będzie pokojem.

Przy wigilijnym stole

IV – 1 J 3,1-6

1.Patrzcie, jaką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi je-steśmy. Dlatego świat nas nie zna, że jego nie poznał. 2.Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest. 3.I każdy, kto tę nadzieję w nim pokłada, oczyszcza się, tak jak On jest czysty. 4.Każdy kto popełnia grzech, i zakon przestępuje, a grzech jest przestępstwem zakonu. 5.A wiecie, że On się objawił, aby zgładzić grzechy, a grzechu w nim nie ma. 6.Każdy, kto w nim mieszka, nie grzeszy; każdy, kto grzeszy, nie widział go ani go nie po-znał.

aplikacje homiletyczne

V – J 3,31-36

31.Kto przychodzi z góry, jest ponad wszystkimi, kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i mó-wi rzeczy ziemskie; kto przychodzi z nieba, jest ponad wszystkimi, 32.świadczy o tym, co widział i słyszał, lecz nikt nie przyjmuje jego świadectwa. 33.Kto przyjął jego świadectwo, ten potwierdził, że Bóg mówi prawdę. 34.Albowiem Ten, którego posłał Bóg, głosi Słowa Boże; gdyż Bóg udziela Ducha bez miary. 35.Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w jego ręce. 36.Kto wierzy w Syna, ma żywot wieczny, kto zaś nie słucha Syna, nie ujrzy żywota, lecz gniew Boży ciąży na nim.

kazania i szkice

VI – Ga 4,4-7

4.Gdy nadeszło wypełnienie czasu, zesłał Bóg Syna swego, który się narodził z niewiasty i podlegał zakonowi, 5.aby wykupił tych, którzy byli pod zakonem, abyśmy usynowienia dostąpili. 6.A ponieważ jesteście synami, przeto Bóg zesłał Ducha Syna swego do serc waszych, woła-jącego: Abba, Ojcze! 7.Tak więc już nie jesteś niewolnikiem, lecz synem a jeśli synem, to i dziedzicem przez Boga.

Nadeszło wypełnienie czasu - zesłał Bóg Syna swego

Psalm dnia

Ps 96

1. Śpiewajcie Panu pieśń nową, Śpiewaj Panu, cała ziemio!

2. Śpiewajcie Panu, błogosławcie imię jego,
Zwiastujcie co dzień zbawienie jego!

3. Głoście wśród narodów chwałę jego,
Wśród wszystkich ludów cuda jego!

4. Gdyż wielki jest Pan i godzien najwyższej chwały,
Godniejszy trwożnej czci niż wszyscy bogowie.

5. Nicością są bowiem wszyscy bogowie ludów,
Pan zaś uczynił niebiosa.

6. Majestat i blask przed obliczem jego,
Moc i wspaniałość w świątyni jego.

7. Oddajcie Panu, plemiona narodów,
Oddajcie Panu chwałę i moc!

8. Oddajcie Panu chwałę należną imieniu jego,
Przynieście dary i wejdźcie do przedsionków jego!

9. Oddajcie Panu pokłon w świętej szacie!
Drżyj przed nim, cała ziemio!

10. Głoście wśród narodów: Pan jest królem!
On utwierdził świat tak, że się nie chwieje;
Sprawiedliwie sądzić będzie ludy!

11. Niech radują się niebiosa i weseli się ziemia!
Niech zaszumi morze i to, co je wypełnia!

12. Niech radują się pola i wszystko, co jest na nich;
Niech szumią radośnie wszystkie drzewa leśne

13. Przed obliczem Pana, bo idzie!
Zaiste idzie, by sądzić ziemię.
Będzie sądził świat sprawiedliwie
A ludy według swej wierności.

powrót