2. ŚWIĘTO NARODZENIA PAŃSKIEGO

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło tygodnia:

Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego. J 1,14

I – J 1,1-5(6-8)9-14*

1.Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. 2.Ono było na początku u Boga. 3.Wszystko przez nie powstało, a bez niego nic nie powstało, co powstało. 4.W nim było życie, a życie było światłością ludzi. 5.A światłość świeci w ciemności lecz ciemność jej nie przemogła. 6.Wystąpił człowiek, posłany od Boga, który nazywał się Jan. 7.Ten przyszedł na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy przezeń uwierzyli. 8.Nie był on światłością, lecz miał zaświadczyć o światłości. 9.Prawdziwa światłość, która oświeca każdego człowieka, przyszła na świat. 10.Na świecie był i świat przezeń powstał, lecz świat go nie poznał. 11.Do swej własności przyszedł, ale swoi go nie przyjęli. 12.Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię jego, 13.którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga. 14.A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy.

komentarz

II – Hbr 1,1-3(4-6)*

1.Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proro-ków; 2.ostatnio, u kresu tych dni, przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy, przez którego także wszechświat stworzył. 3.On, który jest odblaskiem chwały i odbiciem jego istoty i podtrzymuje wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy majestatu na wyso-kościach 4.i stał się o tyle możniejszym od aniołów, o ile znamienitsze od nich odziedziczył imię. 5.Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Tyś jest Synem moim, Jam cię dziś zrodził? I znowu: Ja mu będę ojcem, a on będzie mi synem? 6.I znowu, kiedy wprowadza Pierworodnego na świat, mówi: Niechże mu oddają pokłon wszy-s-cy aniołowie Boży.

| kazania

Graduale:

Wspomniał na łaskę swoją i wierność dla domu Izraela; wszyst-kie krańce ziemi ujrzały zbawienie Boga naszego. Alleluja! Ps 98,3

III – J 8,12-16

12.Jezus znowu przemówił do nich tymi słowy: Ja jestem światłością świata; kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota. 13.Rzekli wtedy do niego faryzeusze: Ty sam o sobie świadczysz; świadectwo twoje nie jest prawdziwe. 14.Odpowiedział Jezus i rzekł im: Chociaż Ja sam świadczę o sobie, świadectwo moje jest prawdziwe, bo wiem, skąd przybyłem i dokąd idę; lecz wy nie wiecie, skąd przychodzę i do-kąd idę. 15.Wy sądzicie według ciała, Ja nikogo nie sądzę. 16.A jeśli już sądzę, to sąd mój jest prawdziwy, bo nie jestem sam, lecz jestem Ja i Ten, który mnie posłał.

IV – Obj 7,9-12(13-17)

9.Potem widziałem, a oto tłum wielki, którego nikt nie mógł zliczyć, z każdego narodu i ze wszystkich plemion, i ludów, i języków, którzy stali przed tronem i przed Barankiem, odzia-nych w szaty białe, z palmami w swych rękach. 10.I wołali głosem donośnym, mówiąc: Zbawienie jest u Boga naszego, który siedzi na tronie, i u Baranka. 11.A wszyscy aniołowie stali wokoło tronu i starców, i czterech postaci, i upadli przed tronem na twarze swoje, i oddali pokłon Bogu, 12.mówiąc: Amen! Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i siła Bogu naszemu na wieki wieków. Amen. 13.I odezwał się jeden ze starców, i rzekł do mnie: Któż to są ci przyodziani w szaty białe i skąd przyszli? 14.I rzekłem mu: Panie mój, ty wiesz. A on rzekł do mnie: To są ci, którzy przychodzą z wiel-kiego ucisku i wyprali szaty swoje, i wybielili je we krwi Baranka. 15.Dlatego są przed tronem Bożym i służą mu we dnie i w nocy w świątyni jego, a Ten, który siedzi na tronie, osłoni ich obecnością swoją. 16.Nie będą już łaknąć ani pragnąć, i nie padnie na nich słońce ani żaden upał, 17.ponieważ Baranek, który jest pośród tronu, będzie ich pasł i prowadził do źródeł żywych wód; i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu.

aplikacje homiletyczne

V – Iz 11,1-9*

1.I wyrośnie różdżka z pnia Isajego, a pęd z jego korzeni wyda owoc. 2.I spocznie na nim Duch Pana; Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch poznania i bojaźni Pana. 3.I będzie miał upodobanie w bojaźni Pana. Nie według widzenia swoich oczu będzie sądził ani według słyszenia swoich uszu rozstrzygał, 4.lecz według sprawiedliwości będzie sądził biednych i według słuszności rozstrzygał sprawy ubogich na ziemi. Rózgą swoich ust będzie chłostał zuchwalca, a tchnieniem swoich warg zabije bezbożnika. 5.I będzie sprawiedliwość pasem jego bioder, a prawda rzemieniem jego lędźwi. 6.I będzie wilk gościem jagnięcia, a lampart będzie leżał obok koźlęcia. Cielę i lwiątko, i tuczne bydło będą razem, a mały chłopiec je poprowadzi. 7.Krowa będzie się pasła z niedźwiedzicą, ich młode będą leżeć razem, a lew będzie karmił się słomą jak wół. 8.Niemowlę bawić się będzie nad jamą żmii, a do nory węża wyciągnie dziecię swoją rączkę. 9.Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna po-znania Pana jakby wód, które wypełniają morze.

kazania i szkice

VI – 2 Kor 8,9

9.Znacie łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, że będąc bogatym, stał się dla was ubogim, abyście ubóstem jego ubogaceni zostali.

Wezwanie do odpowiedzialności

Psalm dnia

Ps 96

1. Śpiewajcie Panu pieśń nową,
Śpiewaj Panu, cała ziemio!

2. Śpiewajcie Panu, błogosławcie imię jego,
Zwiastujcie co dzień zbawienie jego!

3. Głoście wśród narodów chwałę jego,
Wśród wszystkich ludów cuda jego!

4. Gdyż wielki jest Pan i godzien najwyższej chwały,
Godniejszy trwożnej czci niż wszyscy bogowie.

5. Nicością są bowiem wszyscy bogowie ludów,
Pan zaś uczynił niebiosa.

6. Majestat i blask przed obliczem jego,
Moc i wspaniałość w świątyni jego.

7. Oddajcie Panu, plemiona narodów,
Oddajcie Panu chwałę i moc!

8. Oddajcie Panu chwałę należną imieniu jego,
Przynieście dary i wejdźcie do przedsionków jego!

9. Oddajcie Panu pokłon w świętej szacie!
Drżyj przed nim, cała ziemio!

10. Głoście wśród narodów: Pan jest królem!
On utwierdził świat tak, że się nie chwieje;
Sprawiedliwie sądzić będzie ludy!

11. Niech radują się niebiosa i weseli się ziemia!
Niech zaszumi morze i to, co je wypełnia!

12. Niech radują się pola i wszystko, co jest na nich;
Niech szumią radośnie wszystkie drzewa leśne

13. Przed obliczem Pana, bo idzie!
Zaiste idzie, by sądzić ziemię.
Będzie sądził świat sprawiedliwie
A ludy według swej wierności.

powrót