ŚWIĘTO NADANIA ZBAWICIELOWI IMIENIA JEZUS

DZIEŃ NOWEGO ROKU

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło dnia:

Wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez niego Bogu Ojcu. Kol 3,17

ŚWIĘTO NADANIA ZBAWICIELOWI IMIENIA JEZUS

I – Łk 2,21*

21.A gdy minęło osiem dni, aby obrzezano dziecię, tedy nadano mu imię Jezus, jak je nazwał anioł, zanim się w żywocie poczęło.

komentarz

II – Ga 3,26-29*

26.Wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa. 27.Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chry-stusa. 28.Nie masz Żyda ani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny ani ko-biety; albowiem wy wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie. 29.A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy.

Graduale:

Błogosławić cię będę, póki życia mego, w imieniu twoim podnosić będę ręce moje. Alleluja! Ps 63,5

III – 1 Mż 17,1-8*

1.A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący, trwaj w społeczności ze mną i bądź doskonały! 2.Ustanowię bowiem przymierze między mną a tobą i dam ci bardzo liczne potomstwo. 3.Wtedy Abram padł na oblicze swoje, a Bóg tak do niego mówił: 4.Oto przymierze moje z tobą jest takie: Staniesz się ojcem wielu narodów. 5.Nie będziesz już odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, gdyż ustanowiłem cię ojcem mnóstwa narodów. 6.Rozmonożę więc ciebie nad miarę i wywiodę z ciebie narody, i królowie pochodzić będą od ciebie. 7.I ustanowię przymierze moje między mną a tobą i potomkami twoimi po tobie według po-koleń ich jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim i potomstwa twego po tobie. 8.Ziemię, na której przebywasz jako przychodzeń, całą ziemię kanaanejską dam tobie i potomstwu twemu po tobie na wieczne posiadanie i będę Bogiem ich.

DZIEŃ NOWEGO ROKU

I – Łk 4,16-21*

16.I przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, i wszedł według zwyczaju swego w dzień sabatu do synagogi, i powstał, aby czytać. 17.I podano mu księgę proroka Izajasza, a otworzywszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: 18.Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność, 19.abym zwiastował miłościwy rok Pana. 20.I zamknąwszy księgę, oddał ją słudze i usiadł. A oczy wszystkich w synagodze były w niego wpatrzone. 21.Zaczął tedy mówić do nich: Dziś wypełniło się to Pismo w uszach waszych.

II – Jk 4,13-15*

13.A teraz wy, którzy mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego lub owego miasta, zatrzymamy się tam przez jeden rok i będziemy handlowali i ciągnęli zyski, 14.wy, którzy nie wiecie, co jutro będzie. Bo czymże jest życie wasze? Parą jesteście, która ukazuje się na krótko, a potem znika. 15.Zamiast tego, winniście mówić: Jeżeli Pan zechce, będziemy żyli i zrobimy to lub owo.

komentarz | aplikacje homiletyczne

Graduale:

Błogosławić cię będę, póki życia mego, w imieniu twoim podnosić będę ręce moje. Alleluja! Ps 63,5

III – J 14,1-6

1.Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie! 2.W domu Ojca mego wiele jest mieszkań; gdyby było inaczej, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. 3.A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, abyście, gdzie Ja jestem, i wy byli. 4.I dokąd Ja idę, wiecie, i drogę znacie. 5.Rzekł do niego Tomasz: Panie, nie wiemy, dokąd idziesz, jakże możemy znać drogę? 6.Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.

aplikacje homiletyczne

IV – Joz 1,1-9*

1.Po śmierci Mojżesza, sługi Pana, rzekł Pan do Jozuego, syna Nuna, sługi Mojżesza tak: 2.Mojżesz, mój sługa, umarł. Teraz więc wstań, przepraw się tu przez ten Jordan, ty i cały ten lud, do ziemi, którą Ja im, synom izraelskim, daję. 3.Każde miejsce, na którym wasza stopa stanie, dam wam, jak przyobiecałem Mojżeszowi. 4.Od pustyni i od Libanu aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrat, poprzez cały kraj Chetejczyków aż do wielkiego morza na zachodzie będzie sięgać wasz obszar. 5.Nikt przed tobą się nie ostoi, dopóki żyć będziesz; jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą, nie odstąpię cię ani cię nie opuszczę. 6.Bądź mocny i mężny, bo ty oddasz temu ludowi w posiadanie ziemię, którą przysiągłem dać ich ojcom. 7.Tylko bądź mocny i bardzo mężny, aby ściśle czynić wszystko według zakonu, jak ci Moj-żesz, mój sługa, nakazał. Nie odstępuj od niego ani w prawo, ani w lewo, aby ci się wiodło wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz. 8.Niechaj nie oddala się księga tego zakonu od twoich ust, ale rozmyślaj o niej we dnie i w nocy, aby ściśle czynić wszystko, co w niej jest napisane, bo wtedy poszczęści się twojej dro-dze i wtedy będzie ci się powodziło. 9.Czy nie przykazałem ci: Bądź mocny i mężny? Nie bój się i nie lękaj się, bo Pan, Bóg twój, będzie z tobą wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz.

aplikacje homiletyczne

V – Prz 16,1-9

1.Rzeczą człowieka są rozważania serca, lecz od Pana pochodzi odpowiedź języka. 2.Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czyste, lecz Pan bada duchy. 3.Powierz Panu swoje sprawy, a wtedy ziszczą się twoje zamysły. 4.Pan wszystko uczynił dla swoich celów, nawet bezbożnego na dzień sądu. 5.Każdy pyszałek jest ohydą dla Pana; z pewnością nie ujdzie on pomsty. 6.Miłość i wierność oczyszczają od winy, a dzięki bojaźni Pana stronimy od złego. 7.Gdy drogi człowieka podobają się Panu, wtedy godzi On z nim nawet jego nieprzyjaciół. 8.Lepiej mieć mało, lecz nabyte sprawiedliwie, niż obfitość nabytą niesprawiedliwie. 9.Serce człowieka obmyśla jego drogę, lecz Pan kieruje jego krokami.

kazania i szkice

VI – Flp 4,10-13(14-20)

10.A uradowałem się wielce w Panu, że nareszcie zakwitło staranie wasze o mnie, ponieważ już dawno o tym myśleliście, tylko nie mieliście po temu sposobności. 11.A nie mówię tego z powodu niedostatku, bo nauszyłem się przestawać na tym, co mam. 12.Umiem się ograniczyć, umiem też żyć w obfitości; wszędzie i we wszystkim jestem wy-ćwiczony; umiem być nasycony, jak i głód cierpieć, obfitować i znosić niedostatek. 13.Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie. 14.Wszakże dobrze uczyniliście, uczestnicząc w mojej udręce. 15.A wy, Filipianie, wiecie, że na początku zwiastowania ewangelii, gdy wyszedłem z Mace-donii, wy byliście jedynym zborem, który był wspólnikiem moim w dawaniu i przyjmowaniu, 16.bo już do Tesaloniki i raz, i drugi przysłaliście dla mnie zapomogę. 17.Nie żebym oczekiwał daru, ale oczekuję plonu, który obficie będzie zaliczony na wasze dobro. 18.Poświadczam zaś, że odebrałem wszystko, nawet więcej niż mi potrzeba; mam wszystkiego pod dostatkiem, otrzymawszy od Epafrodyta wasz dar, przyjemną wonność, ofiarę mile wi-dzianą, w której Bóg ma upodobanie. 19.A Bóg mój zaspokoi wszelką potrzebę waszą według bogactwa swego w chwale, w Chry-stusie Jezusie. 20.Bogu zaś i Ojcu naszemu niechaj będzie chwała na wieki wieków. Amen.

Współuczestnictwo w dawaniu i przyjmowaniu
Maksyma na nowy Rok Pański

Psalm dnia

Ps 8,2-10

2. Panie, Władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!
Ty, któryś wyniósł majestat swój na niebiosa.

3. Z ust dzieci i niemowląt ugruntowałeś moc na przekór nieprzyjaciołom swoim,
Aby poskromić wroga i mściciela.

4. Gdy oglądam niebo twoje, dzieło palców twoich,
Księżyc i gwiazdy, które Ty ustanowiłeś:

5. Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz,
Lub syn człowieczy, że go nawiedzasz?

6. Uczyniłeś go niewiele mniejszym od Boga,
Chwałą i dostojeństwem uwieńczyłeś go.

7. Dałeś mu panowanie nad dziełami rąk swoich,
Wszystko złożyłeś pod stopy jego:

8. Owce i wszelkie bydło,
Nadto zwierzęta polne,

9. Ptactwo niebieskie i ryby morskie,
Cokolwiek ciągnie szlakami mórz.

10. Panie, Władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!

powrót