2. NIEDZIELA PO EPIFANII

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło tygodnia:

Zakon został nadany przez Mojżesza, łaska zaś i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa. J 1,17

I – J 2,1-11*

1.A trzeciego dnia było wesele w Kanie Galilejskiej i była tam matka Jezusa. 2.Zaproszono też Jezusa wraz z jego uczniami na to wesele. 3.A gdy zabrakło wina, rzekła matka Jezusa do niego: Wina nie mają. 4.I rzekł do niej Jezus: Czego chcesz ode mnie, niewiasto? Jeszcze nie nadeszła godzina moja. 5.Rzekła matka jego do sług: Co wam powie, czyńcie! 6.A było tam sześć stągwi kamiennych, ustawionych według żydowskiego zwyczaju oczysz-czenia, mieszczących w sobie po dwa lub trzy wiadra. 7.Rzecze im Jezus: Napełnijcie stągwie wodą! I napełnili je aż po brzegi. 8.Potem rzekł do nich: Zaczerpnijcie teraz i zanieście gospodarzowi wesela! A oni zanieśli. 9.A gdy gospodarz wesela skosztował wody, która się stała winem, (a nie wiedział, skąd jest, lecz słudzy, którzy zaczerpnęli wody, wiedzieli), przywołał oblubieńca 10.i rzekł do niego: Każdy człowiek podaje najpierw dobre wino, a gdy sobie podpiją, wtedy gorsze; a tyś dobre wino zachował aż do tej chiwili. 11.Ta-kiego pierwszego cudu dokonał Jezus w Kanie Galilejskiej; i objawił chwałę swoją, i uwierzyli weń uczniowie jego.

II – Rz 12,(4-8)9-16*

4.Jak bowiem w jednym ciele wiele mamy członków, a nie wszystkie członki tę samą czyn-ność wykonują, 5.tak my wszyscy jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a z osobna jesteśmy członkami jedni drugich. 6.A mamy różne dary według udzielonej nam łaski; jeśli dar prorokowania, to niech będzie używany stosownie do wiary; 7.jeśli posługiwanie, to w usługiwaniu; jeśli kto naucza, to w nauczaniu; 8.jeśli kto napomina, to w napominaniu; jeśli kto obdarowuje, to w szczerości; kto jest przeło-żony, niech okaże gorliwość; kto okazuje miłosierdzie, niech to czyni z radością. 9.Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobrego. 10.Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu sza-cunku, 11.w gorliwości nie ustawając, płomienni duchem, Panu służcie, 12.w nadziei radośni, w ucisku cierpliwi, w modlitwie wytrwali; 13.wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie gościnność. 14.Błogosławcie tych, którzy was prześladują, błogosławcie, a nie przeklinajcie. 15.Weselcie się z weselącymi się, płaczcie z płaczącymi. 16.Bądźcie wobec siebie jednakowo usposobieni; nie bądźcie wyniośli, lecz się do niskich skłaniajcie; nie uważajcie sami siebie za mądrych.

komentarz

Graduale:

Dusza moja będzie się chlubić Panem! Niechaj słuchają pokorni i weselą się! Alleluja! Ps 34,3

III – 2 Mż 33,17b-23*

17b.I rzekł Pan do Mojżesza: (...) znalazłeś łaskę w oczach moich i znam cię po imieniu. 18.I rzekł Mojżesz: Pokaż mi, proszę, chwałę twoją! 19.I odpowiedział Pan: Sprawię, że całe dostojeństwo moje przejdzie przed tobą, i ogłoszę imię „Pan” przed tobą, i zmiłuję się, nad kim się zmiłuję, i zlituję się, nad kim się zlituję. 20.Nadto powiedział: Nie możesz oglądać oblicza mojego, gdyż nie może mnie człowiek oglądać i pozostać przy życiu. 21.I rzekł Pan: Oto miejsce przy mnie. Stań na skale. 22.A gdy przechodzić będzie chwała moja, postawię cię w rozpadlinie skalnej i osłonię cię dłonią moją, aż przejdę. 23.A gdy usunę dłoń moją, ujrzysz mnie z tyłu, oblicza mojego oglądać nie można.

IV – 1 Kor 2,1-10

1.Ja, gdy przyszedłem do was, bracia, nie przyszedłem z wyniosłością mowy lub mądrości, głosząc wam świadectwo Boże. 2.Albowiem uznałem za właściwe nic innego nie umieć między wami, jak tylko Jezusa Chry-stusa i to ukrzyżowanego. 3.I przybyłem do was w słabości i w lęku, i w wielkiej trwodze, 4.a mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądro-ści, lecz objawiały się w nich Duch i moc, 5.aby wiara wasza nie opierała się na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej. 6.My tedy głosimy mądrość wśród doskonałych, lecz nie mądrość tego świata ani władców tego świata, którzy giną; 7.ale głosimy mądrość Bożą tajemną, zakrytą, którą Bóg przed wiekami przeznaczył ku chwale naszej, 8.której żaden z władców tego świata nie poznał, bo gdyby poznali, nie byliby Pana chwały ukrzyżowali. 9.Głosimy tedy, jak napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludz-kiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują. 10.Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko, nawet głębokości Boże.

aplikacje kaznodziejskie

V – Mk 2,18-20(21.22)

18.A uczniowie Jana i faryzeusze pościli. Oni też przyszli i powiedzieli do niego: Czemuż uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a twoi uczniowie nie poszczą? 19.I rzekł im Jezus: Czyż mogą goście weselni pościć, gdy z nimi jest oblubieniec? Dopóki mają z sobą oblubieńca, nie mogą pościć. 20.Ale przyjdą dni, kiedy im zostanie zabrany oblubieniec, a wówczas, owego dnia będą po-ścić. 21.Nikt nie przyszywa łaty z nowego sukna do starej szaty, bo inaczej łata obrywa nowe od starego i rozdarcie staje się większe. 22.Nikt też nie wlewa młodego wina do starych bukłaków, bo inaczej wino rozsadzi bukłaki, i wino i bukłaki zniszczeją. Lecz młode wino należy lać do nowych bukłaków.

komentarz
kazania i szkice

VI – Hbr 12,12-18(19-21)22-25a

12.Opadłe ręce i omdiałe kolana znowu wyprostujcie, 13.i prostujcie ścieżki dla nóg swoich, aby to, co chrome, nie zboczyło, ale raczej uzdrowione zostało. 14.Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do uświęcenia, bez którego nikt nie ujrzy Pana, 15.bacząc, żeby nikt nie pozostał z dala od łaski Bożej, żeby jakiś gorzki korzeń, rosnący w górę, nie wyrządził szkody i żeby przezeń nie pokalało się wielu, 16.żeby nikt nie był rozpustny lub lekkomyślny jak Ezaw, który za jedną potrawę sprzedał pierworodztwo swoje. 17.A wiecie, że potem, gdy chciał otrzymać błogosławieństwo, został odrzucony, nie uzyskał bowiem zmiany swego położenia, chociaż o nią ze łzami zabiegał. 18.Wy nie podeszliście bowiem do góry, której można dotknąć, do płonącego ognia, mroku, ciemności i burzy 19.ani do dźwięku trąby i głośnych słów, na których odgłos ci, którzy je słyszeli, prosili, aby już do nich nie przemawiano; 20.nie mogli bowiem znieść nakazu: Gdyby nawet zwierzę dotknęło się góry, ukamienowane będzie. 21.A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział: Jestem przerażony i drżący. 22.Lecz wy podeszliście do góry Syjon i do miasta Boga żywego, do Jeruzalem niebieskiego i do niezliczonej rzeszy aniołów, do uroczystego zgromadzenia 23.i zebrania pierworodnych, którzy są zapisani w niebie, i do Boga, sędziego wszystkich, i do duchów ludzi sprawiedliwych, którzy osiągnęli doskonałość, 24.i do pośrednika nowego przymierza, Jezusa, i do krwi, którą się kropi, a która przemawia lepiej niż krew Abla. 25a.Bacz-cie, abyście nie odtrącili tego, który mówi.

O odpowiedzialną nadzieję...

Psalm tygodnia

Ps 105,1-8

1. Wysławiajcie Pana,wzywajcie imienia jego,
Głoście narodom czyny jego!

2. Śpiewajcie mu, grajcie mu,
Opowiadajcie o wszystkich cudach jego!

3. Chlubcie się imieniem jego świętym,
Niech raduje się serce szukających Pana!

4. Szukajcie Pana i mocy jego,
Szukajcie zawsze oblicza jego!

5. Pamiętajcie o cudach, które uczynił,
O znakach i wyrokach ust jego.

6. Wy,potomkowie Abrahama, sługi jego,
Synowie Jakuba, wybrańcy jego!

7. On jest Panem, Bogiem waszym,
Prawa jego na całej ziemi.

8. Pamięta wiecznie o przymierzu swoim,
O słowie, które dał tysiącznym pokoleniom.

powrót