LAETARE

Hasło tygodnia:

Jeśli ziarnko pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie ob-umrze, pojedynczym ziarnem zostaje; lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje. J 12,24

I – J 12,20-26*

20.A byli niektórzy Grecy wśród tych, którzy pielgrzymowali do Jerozolimy, aby się modlić w święto. 21.Ci tedy podeszli do Filipa, który był z Betsaidy w Galilei, z prośbą, mówiąc: Panie, chcemy Jezusa widzieć. 22.Poszedł Filip i powiedział Andrzejowi, Andrzej zaś i Filip powiedzieli Jezusowi. 23.A Jezus odpowiedział im, mówiąc: Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy. 24.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli ziarnko pszeniczne, które wpadło do ziemi, nie obumrze, pojedynczym ziarnem zostaje; lecz jeśli obumrze, obfity owoc wydaje. 25.Kto miłuje życie swoje, utraci je, a kto nienawidzi życia swego na tym świecie, zachowa je ku żywotowi wiecznemu. 26.Jeśli kto chce mi służyć, niech idzie za mną, a gdzie Ja jestem, tam i sługa mój będzie; jeśli kto mnie służy, uczci go Ojciec mój.

komentarz

II – 2 Kor 1,3-7*

3.Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosier-dzia i Bóg wszelkiej pociechy, 4.który pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza. 5.Bo, jak liczne są cierpienia Chrystusowe wśród nas, tak też i przez Chrystusa obficie spływa na nas pociecha. 6.Jeśli tedy utrapienie nas spotyka, jest to dla waszego pocieszenia i zbawienia; jeśli zaś po-cieszenie, jest to ku waszemu pocieszeniu, którego doświadczacie, gdy w cierpliwości znosi-cie te same cierpienia, które i my znosimy; 7.a nadzieja nasza co do was jest mocna, gdyż wiemy, iż jako w cierpieniach udział macie, tak i w pociesze.

aplikacje homiletyczne

Graduale:

Pociechy twoje rozweselają duszę moją w licznych utrapieniach serca mego. Amen. Ps 94,19

III – J 6,55-65

55.Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem. 56.Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, we mnie mieszka, a Ja w nim. 57.Jak mię posłał Ojciec, który żyje, a Ja przez Ojca żyję, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie. 58.Taki jest chleb, który z nieba zstąpił, nie taki, jaki jedli ojcowie i poumierali; kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki. 59.To mówił, gdy nauczał w synagodze w Kafarnaum. 60.Wielu tedy spośród uczniów jego, usłyszawszy to, mówiło: Twarda to mowa, któż jej słu-chać może? 61.A Jezus, świadom, że z tego powodu szemrzą uczniowie jego, rzekł im: To was gorszy? 62.Cóż dopiero, gdy ujrzycie Syna Człowieczego, wstępującego tam, gdzie był pierwej? 63.Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są duchem i żywotem, 64.lecz są pośród was tacy, którzy nie wierzą. Jezus bowiem od początku wiedział, którzy są niewierzący i kto go wyda. 65.I mówił: Dlatego powiedziałem wam, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od Ojca.

aplikacje homiletyczne

IV – Flp 1,15-21

15.Niektórzy wprawdzie głoszą Chrystusa z zazdrości i przekory, inni natomiast w dobrej my-śli; 16.jedni z miłości, wiedząc, że jestem tu, aby bronić ewangelii, 17.drudzy zaś głoszą Chrystusa z kłótliwości, nieszczerze, sądząc, że wzmogą przez to ucisk więzów moich. 18.Lecz o co chodzi? Byle tylko wszelkimi sposobami Chrystus był zwiastowany, czy obłud-nie, czy szczerze, z tego się raduję i radować się będę; 19.wiem bowiem, że przez modlitwę waszą i pomoc Ducha Jezusa Chrystusa wyjdzie mi to ku wybawieniu, 20.według oczekiwania i nadziei mojej, że w niczym nie będę zawstydzony, lecz że przez śmiałe wystąpienie, jak zawsze, tak i teraz, uwielbiony będzie Chrystus w ciele moim, czy to przez życie, czy przez śmierć. 21.Albowiem dla mnie życiem jest Chrystus, a śmierć zyskiem.

aplikacje homiletyczne

V – J 6,47-51

47.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, kto wierzy we mnie, ma żywot wieczny. 48.Ja jestem chlebem żywota. 49.Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i poumierali; 50.tu natomiast jest chleb, który zstępuje z nieba, aby nie umarł ten, kto go spożywa. 51.Ja jestem chlebem żywym, który z nieba zstąpił; jeśli kto spożywać będzie ten chleb, żyć będzie na wieki; a chleb, który Ja dam, to ciało moje, które Ja oddam za żywot świata.

O Chlebie Żywota

VI – Iz 54,7-10*

7.Na krótką chwilę porzuciłem cię, lecz znów cię zgromadzę w wielkiej miłości. 8.W przystępie gniewu zakryłem swoją twarz na chwilę przed tobą, lecz w wiecznej miłości zlitowałem się nad tobą, mówi Pan, twój Odkupiciel. 9.Bo tak jest u mnie, jak w czasach Noego: Jak przysiągłem, że wody z czasów Noego nie zaleją ziemi, tak przysięgam, że już nie będę się gniewał na ciebie i nie będę ci robił zarzu-tów. 10.A choćby się góry poruszyły i pagórki się zachwiały, jednak moja łaska nie opuści cię, a przymierze mojego pokoju się nie zachwieje, mówi Pan, który się nad tobą lituje.

O niezachwianym przymierzu

Psalm tygodnia

Ps 84,6-13

6. Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoją w tobie,
Gdy o pielgrzymkach myśli!

7. Gdy idą przez wyschłą dolinę, wydaje im się obfitującą w źródła,
Jakby przez wczesny deszcz błogosławieństwami okrytą.

8. Z mocy w moc wzrastają,
Aż ujrzą prawdziwego Boga na Syjonie.

9. Panie, Boże Zastępów, usłysz modlitwę moją,
Nakłoń ucha, Boże Jakuba!

10. Boże, tarczo nasza, wejrzyj
I spójrz na oblicze pomazańca swego!

11. Albowiem lepszy jest dzień w przedsionkach twoich
Niż gdzie indziej tysiąc;
Wolę stać raczej na progu domu Boga mego,
Niż mieszkać w namiotach bezbożnych.

12. Albowiem słońcem i tarczą jest Pan, Bóg,
Łaski i chwały udziela Pan,
Nie odmawia tego, co dobre, tym, Którzy żyją w niewinności.

13. Panie Zastępów,
Błogosławiony człowiek, który ufa tobie!

powrót