WIELKI CZWARTEK

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło dnia:

Pamiętnymi uczynił cuda swoje; łaskawy i litościwy jest Pan. Ps 111,4

I – J 13,1-15(34.35)*

1.Przed świętem Paschy, Jezus, wiedząc, iż nadeszła godzina jego odejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, umiłował ich aż do końca. 2.A podczas wieczerzy, gdy diabeł wzbudził w sercu Judasza, syna Szymona Iskarioty, zamysł wydania go, 3.wiedząc, iż Ojciec wszystko dał mu w ręce i że od Boga wyszedł i do Boga odchodzi, 4.wstał od wieczerzy, złożył szaty, a wziąwszy prześcieradło, przepasał się. 5.Potem nalał wody do misy i począł umywać nogi uczniów i wycierać prześcieradłem, którym był przepasany. 6.Podszedł też do Szymona Piotra, który mu rzekł: Panie, Ty miałbyś umywać nogi moje? 7.Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Co Ja czynię, ty nie wiesz teraz, ale się potem dowiesz. 8.Rzecze mu Piotr: Przenigdy nie będziesz umywał nóg moich! Odpowiedział mu Jezus: Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał działu ze mną. 9.Rzecze mu Szymon Piotr: Panie, nie tylko nogi moje, lecz i ręce, i głowę. 10.Rzecze mu Jezus: Kto jest umyty, nie ma potrzeby myć się, chyba tylko nogi, bo czysty jest cały. I wy czyści jesteście, lecz nie wszyscy. 11.Wiedział bowiem, kto ma go wydać; dlatego rzekł: Nie wszyscy jesteście czyści. 12.Gdy więc umył nogi ich i przywdział szaty swoje, i znów usiadł, rzekł do nich: Czy wiecie, co wam uczyniłem? 13.Wy nazywacie mnie Nauczycielem i Panem, i słusznie mówicie, bo jestem nim. 14.Jeśli tedy Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem nogi wasze, i wy winniście sobie nawzajem umywać nogi. 15.Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem. 34.Nowe przykazanie daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem; abyście się i wy wzajemnie miłowali. 35.Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie.

komentarz
Umiłował aż do końca

II – 1 Kor 11,23-26*

23.Albowiem ja przejąłem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, 24.a podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją. 25.Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją. 26.Albowiem, ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż przyjdzie.

aplikacje homiletyczne

Graduale:

Nasyć nas o świcie łaską swoją, abyśmy się weselili i radowali przez wszystkie dni nasze. Amen. Ps 90,14

III – Mk 14,17-26

17.A gdy nastał wieczór, przybył z dwunastoma. 18.I gdy siedzieli i jedli, rzekł Jezus: Zaprawdę powiadam wam, że jeden z was, który je ze mną, wyda mnie. 19.Poczęli się smucić i mówić jeden po drugim: Chyba nie ja? 20.A On im odpowiedział: Jeden z dwunastu, ten, który macza ze mną w jednej misie. 21.Syn Człowieczy wprawdzie odchodzi, jak o nim napisano, ale biada owemu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Lepiej by było, gdyby się nie narodził ów człowiek. 22.A gdy oni jedli, wziął chleb i po-błogosławił, łamał i dawał im, i rzekł: Bierzcie, to jest ciało moje. 23.Potem wziął kielich, podziękował, dał im i pili z niego wszyscy. 24.I rzekł im: To jest krew moja nowego przymierza, która się za wielu wylewa. 25.Zaprawdę powiadam wam, nie będę już odtąd pił z owocu winorośli, aż do owego dnia, gdy go będę pił na nowo w Królestwie Bożym. 26.A gdy odśpiewali hymn, wyszli na Górę Oliwną.

aplikacje homiletyczne

IV – 1 Kor 10,16.17

16.Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest społecznością krwi Chrystu-sowej? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest społecznością ciała Chrystusowego? 17.Ponieważ jest jeden chleb, my, ilu nas jest, stanowimy jedno ciało, wszyscy bowiem jeste-śmy uczestnikami jednego chleba.

aplikacje homiletyczne

V – 2 Mż 12,1.3.4.6.7.11-14*

1.I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona w ziemi egipskiej, mówiąc: 3.Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela, mówiąc: Dziesiątego dnia tego miesiąca weźmie sobie każdy baranka dla rodziny, baranka dla domu. 4.Jeżeli zaś rodzina jest za mała na jednego baranka, niech dobierze sąsiada mieszkającego najbliżej jego domu według liczby osób; według tego, ile każdy może zjeść, należy liczyć osoby na jednego baranka. 6.Będziecie go przechowywać do czternastego dnia tego miesiąca; i zabije go całe zgroma-dzenie zboru izraelskiego o zmierzchu. 7.I wezmą z jego krwi, i pomażą oba odrzwia i nadproże w domach, gdzie go spożywają. 11.A w ten sposób spożywać go będziecie: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w ręku waszym. Zjecie go w pośpiechu. Jest to ofiara paschalna dla Pana. 12.Tej nocy przejdę przez ziemię egipską i zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka do bydła, i dokonam sądów nad wszystkimi bogami Egiptu: Ja, Pan. 13.A krew ta będzie dla was znakiem na domach, gdzie będziecie. Gdy ujrzę krew, ominę was, i nie dotknie was zgubna plaga, gdy uderzę ziemię egipską. 14.Dzień ten będzie wam dniem pamiętnym i będziecie go obchodzili jako święto Pana; bę-dziecie go obchodzili przez wszystkie pokolenia jako ustanowienie wieczne.

Pokarm do wolności...

VI – Hbr 2,10-18

10.Przystało bowiem, aby Ten, dla którego i przez którego istnieje wszystko, który przywiódł do chwały wielu synów, sprawcę ich zbawienia uczynił doskonałym przez cierpienia. 11.Bo zarówno ten, który uświęca, jak i ci, którzy bywają uświęceni, z jednego są wszyscy; z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi, 12.mówiąc: Będę opowiadał imię twoje braciom moim,
Będę cię chwalił pośród zgromadzenia;
13.I znowu: Ufność w nim pokładać będę;
I znowu: Otom Ja i dzieci, które mi dał Bóg.
14.Skoro zaś dzieci mają udział we krwi i w ciele, więc i On również miał w nich udział, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła, 15.i aby wyzwolić wszystkich tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie byli w niewoli. 16.Bo przecież ujmuje się On nie za aniołami, lecz ujmuje się za potomstwem Abrahama. 17.Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do braci, aby mógł zostać miłosiernym i wier-nym arcykapłanem przed Bogiem dla przebłagania go za grzechy ludu. 18.A że sam przeszedł przez cierpienie i próby, może dopomóc tym, którzy przez próby prze-chodzą.

Wielki Czwartek

Psalm dnia

Ps 111

1. Alleluja. Z całego serca wysławiam Pana W gronie prawych i w zgromadzeniu.

2. Wielkie są dzieła Pana,
Godne badania przez wszystkich, którzy je kochają.

3. Dzieło jego jest okazałe i wspaniałe,
A sprawiedliwość jego trwa na wieki.

4. Pamiętnymi uczynił cuda swoje;
Łaskawy i litościwy jest Pan.

5. Daje pożywienie tym, którzy się go boją;
Na wieki pamięta o swoim przymierzu.

6. Ukazał ludowi swemu potęgę dzieł swoich,
Dając im dziedzictwo narodów.

7. Wierność i prawo są dziełami rąk jego,
Wszystkie jego nakazy są niezawodne,

8. Ustanowione na wieki wieków,
Pełnione w wierności i prawości.

9. Zesłał odkupienie ludowi swemu,
Ustanowił na wieki swoje przymierze.
Święte i straszne jest imię jego.

10. Początkiem mądrości jest bojaźń Pana;
Wszyscy, którzy ją okazują, są prawdziwie mądrzy.
Chwała jego trwa na wieki.

powrót