1. ŚWIĘTO ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO

wprowadzenie w temat święta i modlitwy | wielkanocna refleksja

Hasło tygodnia:

Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła. Obj 1,18

1. – JUTRZNIA WIELKANOCNA (REZUREKCJA)

I – Mt 28,1-10*

1.A po sabacie, o świcie pierwszego dnia tygodnia, przyszła Maria Magdalena i druga Maria, aby obejrzeć grób. 2.I oto powstało wielkie trzęsienie ziemi, albowiem anioł Pański zstąpił z nieba i przystąpiwszy odwalił kamień i usiadł na nim. 3.A oblicze jego było jak błyskawica, a jego szata biała jak śnieg. 4.A strażnicy zadrżeli przed nim ze strachu i stali się jak nieżywi. 5.Wtedy anioł odezwał się i rzekł do niewiast: Wy się nie bójcie; wiem bowiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. 6.Nie ma go tu, bo wstał z martwych, jak powiedział; chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał. 7.A idąc śpiesznie powiedzcie uczniom jego, że zmartwychwstał, i oto poprzedza was do Galilei, tam go ujrzycie; oto powiedziałem wam. 8.I odeszły prędko od grobu z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to uczniom jego. 9.A oto Jezus zastąpił im drogę i rzekł: Bądźcie pozdrowione! One zaś podeszły, objęły go za nogi i złożyły mu pokłon. 10.Wtedy rzekł do nich Jezus: Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie braciom moim, aby poszli do Galilei, a tam mnie ujrzą.

II – Kol 3,1-4*

1.A tak, jeśliście wzbudzeni z Chrystusem, tego co w górze szukajcie, gdzie siedzi Chrystus po prawicy Bożej; 2.o tym, co w górze, myślcie, nie o tym, co na ziemi. 3.Umarliście bowiem, a życie wasze jest ukryte wraz z Chrystusem w Bogu; 4.gdy się Chrystus, który jest życiem naszym, okaże, wtedy się i wy okażecie razem z nim w chwale.

Graduale:

Oto dzień, który Pan uczynił, weselmy się i radujmy się w nim. Alleluja! Ps 118,24

III – Iz 26,13.14(15-18)19*

13.Panie, Boże nasz! Inni panowie, a nie Ty, panowali nad nami, my zaś oprócz ciebie nikogo nie znamy, tylko twoje imię wysławiamy. 14.Umarli nie ożyją, duchy zmarłych nie wstaną z martwych, dlatego że nawiedziłeś ich i zniszczyłeś, i zatarłeś wszelką pamięć o nich. 15.Rozmnożyłeś naród, Panie, rozmnożyłeś naród, objawiłeś się w chwale, rozszerzyłeś wszystkie krańce ziemi. 16.Panie! W niedoli szukali cię, wołali, gdy ich smagałeś. 17.Jak brzemienna, gdy zbliża się chwila rodzenia, wije się z bólu, krzyczy w boleściach tak było z nami przez ciebie, Panie! 18.Poczęliśmy, wiliśmy się z bólu, lecz porodziliśmy wiatr; nie dokonaliśmy wybawienia kraju, nie przyszli na świat mieszkańcy ziemi. 19.Ożyją twoi umarli, twoje ciała wstaną, obudzą się i będą radośnie śpiewać ci, którzy leżą w prochu, gdyż twoja rosa jest rosą światłości, a ziemia wyda zmarłych.

IV – 1 Tes 4,13.14

13.A nie chcemy, bracia, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei. 14.Albowiem jak wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też wierzymy, że Bóg przez Jezusa przywiedzie z nim tych, którzy zasnęli.

V – J 5,19-21

19.Tedy Jezus odezwał się i rzekł im : Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni; co bowiem On czyni, to samo i Syn czyni. 20.Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni, i ukaże mu jeszcze więk-sze dzieła niż te, abyście się dziwili. 21.Albowiem jak Ojciec wzbudza z martwych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce.

VI – 2 Tm 2,8a(8b-13)

8.Miej w pamięci Jezusa Chrystusa, który został wskrzeszony z martwych, jest z rodu Dawidowego, według mojej ewangelii, 9.dla której cierpię niczym złoczyńca aż do więzów, ale Słowo Boże nie jest związane; 10.dlatego wszystko znoszę przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia, które jest w Chrystusie Jezusie, wraz z chwałą wiekuistą. 11.Prawdziwa to mowa: Jeśli bowiem z nim umarliśmy, z nim też żyć będziemy; 12.jeśli z nim wytrwamy, z nim też królować będziemy; jeśli się go zaprzemy, i On się nas zaprze; 13.jeśli my nie dochowujemy wiary, On pozostaje wierny, albowiem samego siebie zaprzeć się nie może.

2. – GŁÓWNE NABOŻEŃSTWO WIELKANOCNE

I – Mk 16,1-8*

1.A gdy minął sabat, Maria Magdalena i Maria Jakubowa, i Salome nakupiły wonności, aby pójść i namaścić go. 2.I bardzo rano, skoro wzeszło słońce, pierwszego dnia tygodnia, przyszły do grobu. 3.I mówiły do siebie: Któż nam odwali kamień od drzwi grobu? 4.Ale gdy spojrzały, zauważyły, że kamień był odwalony, był bowiem bardzo wielki. 5.A gdy weszły do grobu, ujrzały młodzieńca siedzącego po prawej stronie, odzianego w białą szatę i zdumiały się bardzo. 6.On zaś rzekł do nich: Nie trwóżcie się! Jezusa szukacie Nazareńskiego, ukrzyżowanego; wstał z martwych, nie ma go tu, oto miejsce, gdzie go złożono. 7.Ale idźcie i powiedzcie uczniom jego i Piotrowi, że was poprzedza do Galilei; tam go ujrzycie, jak wam powiedział. 8.A wyszedłszy, uciekły od grobu, ogarnął je bowiem lęk i zdumienie, i nic nikomu nie mówiły, bo się bały.

komentarz

szkice kazań

II – 1 Kor 15,1-11*

1.A przypominam wam, bracia, ewangelię, którą wam zwiastowałem, którą też przyjęliście i w której trwacie, 2.i przez którą zbawieni jesteście, jeśli ją tylko zachowujecie tak, jak wam ją zwiastowałem, chyba że nadaremnie uwierzyliście. 3.Najpierw bowiem podałem wam to, co i ja przejąłem, że Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism 4.i że został pogrzebany, i że dnia trzeciego został z martwych wzbudzony według Pism, 5.i że ukazał się Kefasowi, potem dwunastu; 6.potem ukazał się więcej niż pięciuset braciom naraz, z których większość dotychczas żyje, niektórzy zaś zasnęli; 7.potem ukazał się Jakubowi, następnie wszystkim apostołom; 8.a w końcu po wszystkich ukazał się i mnie jako poronionemu płodowi. 9.Ja bowiem jestem najmniejszym z apostołów i nie jestem godzien nazywać się apostołem, gdyż prześladowałem Kościół Boży. 10.Ale z łaski Boga jestem tym, czym jestem, a łaska jego okazana mi nie była daremna, lecz daleko więcej niż oni wszyscy pracowałem, wszakże nie ja, lecz łaska Boża, która jest ze mną. 11.Czy więc ja, czy oni, to samo opowiadamy, i tak uwierzyliście.

aplikacje homiletyczne

Graduale:

Oto dzień, który Pan uczynił, weselmy się i radujmy się w nim. Alleluja! Ps 118,24

III – Mt 28,1-10

1.A po sabacie, o świcie pierwszego dnia tygodnia, przyszła Maria Magdalena i druga Maria, aby obejrzeć grób. 2.I oto powstało wielkie trzęsienie ziemi, albowiem anioł Pański zstąpił z nieba i przystąpiw-szy odwalił kamień i usiadł na nim. 3.A oblicze jego było jak błyskawica, a jego szata biała jak śnieg. 4.A strażnicy zadrżeli przed nim ze strachu i stali się jak nieżywi. 5.Wtedy anioł odezwał się i rzekł do niewiast: Wy się nie bójcie; wiem bowiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. 6.Nie ma go tu, bo wstał z martwych, jak powiedział; chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie le-żał. 7.A idąc śpiesznie powiedzcie uczniom jego, że zmartwychwstał, i oto poprzedza was do Ga-lilei, tam go ujrzycie; oto powiedziałem wam. 8.I odeszły prędko od grobu z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to uczniom je-go. 9.A oto Jezus zastąpił im drogę i rzekł: Bądźcie pozdrowione! One zaś podeszły, objęły go za nogi i złożyły mu pokłon. 10.Wtedy rzekł do nich Jezus: Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie braciom moim, aby poszli do Galilei, a tam mnie ujrzą.

aplikacje homiletyczne

IV – 1 Sm 2,1.2.6-8a*

1.I modliła się Anna i rzekła:
Weseli się serce moje w Panu,
Wywyższony jest róg mój w Panu,
Szeroko rozwarte są usta moje nad wrogami mymi,
Gdyż raduję się ze zbawienia twego.
2.Nikt nie jest tak święty, jak Pan,
Gdyż nie ma nikogo oprócz ciebie,
Nikt taką skałą jak nasz Bóg.
6.Pan zadaje śmierć, ale i przywraca do życia,
Strąca do krainy umarłych, ale i wyprowadza,
7.Pan zuboża, ale i wzbogaca,
Poniża, ale i wywyższa.
8a.Wywodzi z prochu biedaka,
Podnosi ze śmietniska ubogiego,
Aby go posadzić z dostojnikami,
Przyznać mu krzesło zaszczytne.

aplikacje homiletyczne

V – J 20,11-18

11.Ale Maria stała zewnątrz grobu i płakała. A płacząc nachyliła się do grobu 12.i ujrzała dwóch aniołów w bieli siedzących, jednego u głowy, a drugiego nóg, gdzie leżało ciało Jezusa. 13.A ci rzekli do niej: Niewiasto! Czemu płaczesz? Rzecze im: Wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli. 14.A gdy to powiedziała, obróciła się za siebie i ujrzała Jezusa stojącego, a nie wiedziała, że to Jezus. 15.Rzekł jej Jezus: Niewiasto! Czemu płaczesz? Kogo szukasz? Ona, mniemając, że to jest ogrodnik, rzekła mu: Panie! Jeśli ty go wziąłeś, powiedz mi, gdzie go położyłeś, a ja go wezmę. 16.Rzekł jej Jezus: Mario! Ona obróciwszy się, rzekła mu po hebrajsku: Rabbuni! Co znaczy: Nauczycielu! 17.Rzekł jej Jezus: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca; ale idź do braci moich i powiedz im: Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego. 18.I przyszła Maria Magdalena, oznajmiając uczniom, że widziała Pana i że jej to powiedział.

U pusteko grobu...

VI – 1 Kor 15,19-28

19.Jeśli tylko w tym życiu pokładamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej pożałowania godni. 20.A jednak Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwiastkiem tych, którzy zasnęli. 21.Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwych-wstanie. 22.Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywie-ni. 23.A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia, 24.potem nastanie koniec, gdy odda władzę królewską Bogu Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. 25.Bo On musi królować, dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod stopy swoje. 26.A jako ostatni wróg zniszczona będzie śmierć. 27.Wszystko bowiem poddał pod stopy jego. Gdy zaś mówi, że wszystko zostało poddane, rozumie się, że oprócz tego, który mu wszystko poddał. 28.A gdy mu wszystko zostanie poddane, wtedy też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkim.

Cel wielkanocnej nadziei

Psalm dnia

Ps 118,14-24

14. Pan jest mocą i siłą moją,
On stał się wybawicielem moim.

15. Okrzyk radości i wybawienia w namiotach sprawiedliwych:
Prawica Pana odnosi zwycięstwo,

16. Prawica Pana podniesiona,
Prawica Pana odnosi zwycięstwo.

17. Nie umrę, ale będę żył
I opowiadać będę dzieła Pana.

18. Pan ukarał mnie surowo,
Ale nie wydał mnie na śmierć.

19. Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości,
A wejdę w nie i złożę dzięki Panu!

20. Oto jest brama Pana,
Którą wejdą sprawiedliwi.

21. Dziękuję ci, żeś mnie wysłuchał
I stałeś się zbawieniem moim.

22. Kamień, który odrzucili budowniczowie,
Stał się kamieniem węgielnym.

23. Przez Pana się to stało
I to jest cudowne w oczach naszych.

24. Oto dzień, który Pan uczynił,
Weselmy się i radujmy się w nim.

powrót