2. ŚWIĘTO ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO

Hasło tygodnia:

Byłem umarły, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i piekła. Obj 1,18

I – Łk 24,13-35*

13.I oto tego samego dnia dwaj z nich szli do miasteczka zwanego Emaus, które było oddalone o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. 14.I rozmawiali z sobą o tych wszystkich wydarzeniach. 15.A gdy tak rozmawiali i nawzajem się pytali, sam Jezus, przybliżywszy się, szedł z nimi. 16.Lecz oczy ich były zasłonięte, tak że go poznać. nie mogli. 17.I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, idąc, prowadzicie z sobą? I przystanęli przygnębieni. 18.A odpowiadając jeden, imieniem Kleopas, rzekł do niego: Czyś Ty jedyny pątnik w Jerozo-limie, który nie wie, co się w niej w tych dniach stało? 19.Rzekł im: Co? Oni zaś odpowiedzieli mu: Z Jezusem Nazareńskim który był mężem, pro-rokiem mocarnym w czynie i w słowie przed Bogiem i wszystkim ludem, 20.jak arcykapłani i zwierzchnicy nasi wydali na niego wyrok śmierci i ukrzyżowali go. 21.A myśmy się spodziewali, że On odkupi Izraela, lecz po tym wszystkim już dziś trzeci dzień, jak się to stało. 22.Lecz i niektóre nasze niewiasty, które były wczesnym rankiem u grobu, wprawiły nas w zdumienie, 23.bo nie znalazłszy jego ciała, przyszły mówiąc, że miały widzenie aniołów, powiadających, iż On żyje. 24.Toteż niektórzy z tych, którzy byli z nami, poszli do grobu i zastali to tak, jak mówiły nie-wiasty, lecz jego nie widzieli. 25.A On rzekł do nich: O głupi i gnuśnego serca, by uwierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy. 26.Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swojej chwały? 27.I począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nim było napi-sane we wszystkich Pismach. 28.I zbliżyli się do miasteczka, do którego zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. 29.I przymusili go, by został, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. I wstąpił, by zostać z nimi. 30.A gdy zasiadł z nimi przy stole, wziąwszy chleb, pobłogosławił i rozłamawszy, podawał im. 31.Wtedy otworzyły się ich oczy i poznali go. Lecz On znikł sprzed ich oczu. 32.I rzekli do siebie: Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze i Pisma przed nami otwierał? 33.I wstawszy tejże godziny, powrócili do Jerozolimy i znaleźli zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli, 34.mówiących: Wstał Pan prawdziwie i ukazał się Szymonowi. 35.A oni też opowiedzieli o tym, co zaszło w drodze i jak go poznali po łamaniu chleba.

komentarz

II – 1 Kor 15,12-20*

12.A jeśli się o Chrystusie opowiada, że został z martwych wzbudzony, jakże mogą mówić niektórzy między wami, że zmartwychwstania nie ma? 13.Bo jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie został wzbudzony; 14.a jeśli Chrystus nie został wzbudzony, tedy i kazanie nasze daremne, daremna też wasza wiara; 15.wówczas też byliśmy fałszywymi świadkami Bożymi, bo świadczyliśmy o Bogu, że Chrystusa wzbudził, którego nie wzbudził, skoro umarli nie bywają wzbudzeni. 16.Jeśli bowiem umarli nie bywają wzbudzeni, to i Chrystus nie został wzbudzony; 17.a jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna jest wiara wasza; jesteście jeszcze w swoich grzechach. 18.Zatem i ci, którzy zasnęli w Chrystusie, poginęli. 19.Jeśli tylko w tym życiu pokładamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej pożałowania godni. 20.A jednak Chrystus został wzbudzony z martwych i jest pierwiastkiem tych, którzy zasnęli.

aplikacje homiletyczne

Graduale:

Oto dzień, który Pan uczynił, weselmy się i radujmy się w nim. Alleluja! Ps 118,24

III – Łk 24,36-45

36.A gdy to mówili, On sam stanął wśród nich i rzekł im: Pokój wam! 37.Wtedy zatrwożyli się i pełni lęku mniemali, że widzą ducha. 38.Lecz On rzekł im: Czemu jesteście zatrwożeni i czemu wątpliwości budzą się w waszych sercach? 39.Spójrzcie na ręce moje i nogi moje, że to Ja jestem. Dotknijcie mnie i patrzcie: Wszak duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. 40.A gdy to powiedział, pokazał im ręce i nogi. 41.Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli z radości i dziwili się, rzekł im: Macie tu co do jedzenia? 42.A oni podali mu kawałek ryby pieczonej i plaster miodu. 43.A On wziął i jadł przy nich. 44.Potem rzekł do nich: To są moje słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że się musi spełnić wszystko, co jest napisane o mnie w zakonie Mojżesza i u proroków, i w Psalmach. 45.Wtedy otworzył im umysły, aby mogli zrozumieć Pisma.

aplikacje homiletyczne

IV – 1 Kor 15,50-58

50.A powiadam, bracia, że ciało i krew nie mogą odziedziczyć Królestwa Bożego ani to, co skażone, nie odziedziczy tego, co nieskażone. 51.Oto tajemnicę wam objawiam: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni 52.w jednej chwili, w oka mgnieniu, na odgłos trąby ostatecznej; bo trąba zabrzmi i umarli wzbudzeni zostaną jako nie skażeni, a my zostaniemy przemienieni. 53.Albowiem to, co skażone, musi przyoblec się w to, co nieskażone, a to, co śmiertelne, musi przyoblec się w nieśmiertelność. 54.A gdy to, co skażone, przyoblecze się w to, co nieskażone, i to, co śmiertelne, przyoblecze się w nieśmiertelność, wtedy wypełni się słowo napisane: Pochłonięta jest śmierć w zwycię-stwie! 55.Gdzież jest, o śmierci, zwycięstwo twoje? Gdzież jest, o śmierci, żądło twoje? 56.A żądłem śmierci jest grzech, a mocą grzechu jest zakon; 57.ale Bogu niech będą dzięki, który nam daje zwycięstwo przez Pana naszego, Jezusa Chry-stusa. 58.A tak, bracia moi mili, bądźcie stali, niewzruszeni, zawsze pełni zapału do pracy dla Pana, wiedząc, że trud wasz nie jest daremny w Panu.

aplikacje homiletyczne

V – Iz 25,8.9*

8.Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. 9.I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z jego zbawienia!

Zmartwychwstanie Ukrzyżowanego weselem Bożego Ludu

VI – Dz 10,34a.36-43

34a.Piotr zaś otworzył usta i rzekł: 36.Posłał On synom izraelskim Słowo, zwiastując dobrą nowinę o pokoju przez Jezusa Chry-stusa; On to jest Panem wszystkich. 37.Wy wiecie, co się działo po całej Judei, począwszy od Galilei, po chrzcie, który głosił Jan – 38.o Jezusie z Nazaretu, jak Bóg namaścił go Duchem Świętym i mocą, jak chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z nim. 39.A my jesteśmy świadkami tego wszystkiego, co uczynił w ziemi żydowskiej i w Jerozoli-mie; jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie. 40.Ale Bóg wzbudził go trzeciego dnia i dozwolił mu się objawić. 41.Nie całemu ludowi, lecz świadkom uprzednio wybranym przez Boga, nam, którzy z nim jedliśmy i piliśmy po jego zmartwychwstaniu. 42.Przykazał nam też, abyśmy ludowi głosili i składali świadectwo, że On jest ustanowionym przez Boga sędzią żywych i umarłych. 43.O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów przez imię jego.

Psalm dnia

Ps 118,14-24

14. Pan jest mocą i siłą moją,
On stał się wybawicielem moim.

15. Okrzyk radości i wybawienia w namiotach sprawiedliwych:
Prawica Pana odnosi zwycięstwo,

16. Prawica Pana podniesiona,
Prawica Pana odnosi zwycięstwo.

17. Nie umrę, ale będę żył
I opowiadać będę dzieła Pana.

18. Pan ukarał mnie surowo,
Ale nie wydał mnie na śmierć.

19. Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości,
A wejdę w nie i złożę dzięki Panu!

20. Oto jest brama Pana,
Którą wejdą sprawiedliwi.

21. Dziękuję ci, żeś mnie wysłuchał
I stałeś się zbawieniem moim.

22. Kamień, który odrzucili budowniczowie,
Stał się kamieniem węgielnym.

23. Przez Pana się to stało
I to jest cudowne w oczach naszych.

24. Oto dzień, który Pan uczynił,
Weselmy się i radujmy się w nim.

powrót