QUASIMODOGENITI

Hasło tygodnia:

Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwych-wstanie Jezusa Chrystusa. 1 P 1,3

I – J 20,19-29*

19.A gdy nastał wieczór owego pierwszego dnia po sabacie i drzwi były zamknięte tam, gdzie uczniowie z bojaźni przed Żydami byli zebrani, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! 20.A to powiedziawszy, ukazał im ręce i bok. Uradowali się tedy uczniowie, ujrzawszy Pana. 21.I znowu rzekł do nich Jezus: Pokój wam! Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam. 22.A to rzekłszy, tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego. 23.Którymkolwiek grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są zatrzymane. 24.A Tomasz, jeden z dwunastu, zwany Bliźniakiem, nie był z nimi, gdy przyszedł Jezus. 25.Powiedzieli mu tedy inni uczniowie: Widzieliśmy Pana. On zaś im rzekł: Jeśli nie ujrzę na rękach jego znaku gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej w bok jego, nie uwierzę. 26.A po ośmiu dniach znowu byli w domu uczniowie jego i Tomasz z nimi. I przyszedł Jezus, gdy drzwi były zamknięte, i stanął pośród nich, i rzekł: Pokój wam! 27.Potem rzekł do Tomasza: Daj tu palec swój i oglądaj ręce moje, i daj tu rękę swoją, i włóż w bok mój, a nie bądź bez wiary, lecz wierz. 28.Odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój. 29.Rzekł mu Jezus: Że mnie ujrzałeś, uwierzyłeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

komentarz

szkice kazań

II – 1 P 1,3-9*

3.Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, 4.ku dziedzictwu nieznikomemu i nieskalanemu, i niezwiędłemu, jakie zachowane jest w nie-bie dla was, 5.którzy mocą Bożą strzeżeni jesteście przez wiarę w zbawienie, przygotowane do objawienia się w czasie ostatecznym. 6.Weselcie się z tego, mimo że teraz na krótko, gdy trzeba, zasmuceni bywacie różnorodnymi doświadczeniami, 7.ażeby wypróbowana wiara wasza okazała się cenniejsza niż znikome złoto, w ogniu wypró-bowane, ku chwale i czci, i sławie, gdy się objawi Jezus Chrystus. 8.Tego miłujecie, chociaż go nie widzieliście, wierzycie w niego, choć go teraz nie widzicie, i weselicie się radością niewysłowioną i chwalebną, 9.osiągając cel wiary, zbawienie dusz.

szkice kazań

Graduale:

Wielkich rzeczy dokonał Pan z nami, przeto byliśmy weseli. Alleluja! Ps 126,3

III – J 21,1-14

1.Potem ukazał się znowu Jezus uczniom nad Morzem Tyberiadzkim, a ukazał się tak: 2.Byli razem: Szymon Piotr i Tomasz zwany Bliźniakiem, i Natanael z Kany Galilejskiej, i synowie Zebedeusza, i dwaj inni z uczniów jego. 3.Powiedział do nich Szymon Piotr: Idę łowić ryby. Rzekli mu: Pójdziemy i my z tobą. Wy-szli więc i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie złowili. 4.A kie-dy już było rano, stanął Jezus na brzegu; ale uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus. 5.Rzekł im więc Jezus: Dzieci! Macie co do zjedzenia? Odpowiedzieli mu: Nie. 6.A On im rzekł: Zapuśćcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie. Zapuścili więc i nie mogli jej już wyciągnąć z powodu mnóstwa ryb. 7.Wtedy ów uczeń, którego miłował Jezus, rzekł Piotrowi: Pan jest. Szymon Piotr więc, usły-szawszy, że Pan jest, przepasał się szatą, był bowiem nagi, i rzucił się w morze; 8.drudzy zaś uczniowie przybyli w łodzi, bo byli niedaleko od lądu, mniej więcej na dwieście łokci, ciągnąc sieć z rybami. 9.A gdy wyszli na ląd, ujrzeli rozniecone ognisko i rybę położoną na nim, i chleb. 10.Rzekł im Jezus: Przynieście kilka ryb, które teraz złowiliście. 11.Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął sieć na ląd, pełną wielkich ryb, których było sto pięć-dziesiąt trzy; a chociaż ich tyle było, nie podarła się sieć. 12.Rzekł im Jezus: Pójdźcie i spożywajcie. A żaden z uczniów nie śmiał go pytać: Kto Ty je-steś? Bo wiedzieli, że to Pan. 13.A Jezus zbliżył się, wziął chleb i dał im, podobnie i rybę. 14.Trzeci to już raz ukazał się Jezus uczniom swoim po wzbudzeniu z martwych.

IV – Kol 2,12-15

12.Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w moc Boga, który go wzbudził z martwych. 13.I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z nim oży-wił, odpuściwszy nam wszystkie grzechy; 14.wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaga-niami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża; 15.rozbroił nadziemskie władze i zwierz-chności, i wystawił je na pokaz, odniósłszy w nim triumf nad nimi.

szkice kazań

V – Mk 16,9-14(15-20)

9.I powstawszy z martwych wczesnym rankiem, w pierwszy dzień tygodnia, ukazał się naj-pierw Marii Magdalenie, z której wypędził siedem demonów. 10.Ona poszła i oznajmiła to tym, którzy z nim przebywali, a którzy się smucili i płakali. 11.Lecz oni, gdy usłyszeli, że żyje i że się jej ukazał, nie uwierzyli. 12.A potem ukazał się w innej postaci dwom z nich, gdy szli do wsi. 13.Oni też wrócili i opowiedzieli pozostałym, ale i tym nie uwierzyli. 14.Na koniec ukazał się jedenastu uczniom, gdy siedzieli u stołu, i ganił ich niewiarę i zatwar-działość serca, że nie uwierzyli tym, którzy go widzieli zmartwychwskrzeszonego. 15.I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. 16.Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. 17.A takie znaki będą towarzyszyły tym, którzy uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą, nowymi językami mówić będą, 18.węże brać będą, a choćby coś trującego wypili, nie zaszkodzi im. Na chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją. 19.A gdy Pan Jezus to do nich powiedział, został wzięty w górę do nieba i usiadł po prawicy Boga. 20.Oni zaś poszli i wszędzie kazali, a Pan im pomagał i potwierdzał ich słowo znakami, które mu towarzyszyły.

VI – Iz 40,26-31*

26.Podnieście ku górze wasze oczy i patrzcie: Kto to stworzył? Ten, który wyprowadza ich wojsko w pełnej liczbie, na wszystkich woła po imieniu. Wobec takiego ogromu siły i potęż-nej mocy nikogo nie brak. 27.Czemu więc mówisz, Jakubie, i powiadasz, Izraelu: Zakryta jest moja droga przed Panem, a moja sprawa do mojego Boga nie dochodzi? 28.Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś? Bogiem wiecznym jest Pan, Stwórcą krańców ziemi. On się nie męczy i nie ustaje, niezgłębiona jest jego mądrość. 29.Zmęczonemu daje siłę, a bezsilnemu moc w obfitości. 30.Młodzieńcy ustają i mdleją, a pacholęta potykają się i upadają, 31.lecz ci, którzy ufają Panu, nabierają siły, wzbijają się w górę na skrzydłach jak orły, biegną, a nie mdleją, idą, a nie ustają.

Podnieście ku górze oczy

Psalm tygodnia

Ps 116,1-9

1. Miłuję Pana, gdyż wysłuchał
Głosu mego, błagania mego.

2. Nakłonił bowiem ucha swego ku mnie
W dniach, gdy go wzywałem.

3. Spętały mnie więzy śmierci
I opadły mnie trwogi otchłani,
Ucisk i zmartwienie przyszły na mnie.

4. Wtedy wezwałem imienia Pana:
Ach, Panie, ratuj duszę moją!

5. Łaskawy i sprawiedliwy jest Pan,
Litościwy jest nasz Bóg.

6. Pan strzeże prostaczków:
Byłem w nędzy, a On wybawił mnie.

7. Wróć, duszo moja, do spokoju swego,
Bo Pan był dobry dla ciebie!

8. Albowiem uchroniłeś duszę moją od śmierci,
Oczy moje od łez, nogi moje od upadku.

9. Będę chodził przed Panem
W krainie żyjących.

powrót