ROGATE

Hasło tygodnia:

Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej i nie odmówił mi swej łaski. Ps 66,20

I – J 16,23b-28(29-32)33*

23b.Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, da wam. 24.Dotąd o nic nie prosiliście w imieniu moim; proście, a weźmiecie, aby radość wasza była zupełna. 25.To powiedziałem wam w przypowieściach; nadchodzi godzina, gdy już nie w przypowieściach będę do was mówił, lecz wyraźnie o Ojcu oznajmię Wam. 26.Owego dnia w imieniu moim prosić będziecie, a nie mówię wam, że Ja prosić będę Ojca za was; 27.albowiem sam Ojciec miłuje was, dlatego że wyście mnie umiłowali i uwierzyli, że Ja od Boga wyszedłem. 28.Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca. 29.Rzekli uczniowie jego: Oto teraz wyraźnie mówisz i żadnej przypowieści nie powiadasz. 30.Teraz wiemy, że Ty wszystko wiesz i nie potrzebujesz, aby cię ktoś pytał; dlatego wierzymy, żeś od Boga wyszedł. 31.Odpowiedział im Jezus: Teraz wierzycie? 32.Oto nadchodzi godzina, owszem już nadeszła, że się rozproszycie, każdy do swoich, i mnie samego zostawicie; lecz nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną. 33.To powiedziałem wam, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie, ale ufajcie, Ja zwyciężyłem świat.

komentarz

II – 1 Tm 2,1-6a*

1.Przede wszystkim więc napominam, aby zanosić błagania, modlitwy, prośby, dziękczynienia za wszystkich ludzi, 2.za królów i za wszystkich przełożonych, abyśmy ciche i spokojne życie wiedli we wszelkiej pobożności i uczciwości. 3.Jest to rzecz dobra i miła przed Bogiem, Zbawicielem naszym, 4.który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. 5.Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, 6a.który siebie samego złożył jako okup za wszystkich.

aplikacje homiletyczne

Graduale:

Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej i nie od-mówił mi swej łaski. Alleluja! Ps 66,20

III – Łk 11,5-13

5.I rzekł do nich: Któż z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy powie mu: Przy-jacielu, pożycz mi trzy chleby, 6.albowiem przyjaciel mój przybył do mnie, będąc w podróży, a nie mam mu co podać. 7.A tamten z mieszkania odpowie mu: Nie naprzykrzaj mi się, drzwi już są zamknięte, dzieci moje są ze mną w łóżku, nie mogę wstać i dać ci. 8.Powiadam wam, jeśli nawet nie dlatego wstanie i da mu, że jest jego przyjacielem, to dla natręctwa jego wstanie i da mu, ile potrzebuje. 9.A Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. 10.Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a kto kołacze, temu otworzą. 11.Gdzież jest taki ojciec pośród was, który, gdy syn będzie go prosił o chleb, da mu kamień? Albo gdy będzie go prosił o rybę, da mu zamiast ryby węża? 12.Albo gdy będzie go prosił o jajo, da mu skorpiona? 13.Jeśli więc wy, którzy jesteście źli, umiecie dobre dary dawać dzieciom swoim, o ileż bar-dziej Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym, którzy go proszą.

aplikacje homiletyczne

IV – Kol 4,2-4(5.6)

2.W modlitwie bądźcie wytrwali i czujni z dziękczynieniem, 3.a módlcie się zarazem i za nas, aby Bóg otworzył nam drzwi dla Słowa w celu głoszenia tajemnicy Chrystusowej, z powodu której też jestem więźniem, 4.abym ją obwieścił, jak powinienem. 5.Z tymi, którzy do nas nie należą, postępujcie mądrze, wykorzystując czas. 6.Mowa wasza niech będzie zawsze uprzejma, zaprawiona solą, abyście wiedzieli, jak macie odpowiadać każdemu.

V – Mt 6,(5.6)7-13(14.15)

5.A gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy, gdyż oni lubią modlić się, stojąc w synago-gach i na rogach ulicy pokazać się ludziom; zaprawdę powiadam wam: Otrzymali zapłatę swoją. 6.Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do komory swojej, a zamknąwszy drzwi za sobą, módl się do Ojca swego, który jest w ukryciu, a Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odpłaci tobie. 7.A modląc się, nie bądźcie wielomówni jak poganie; albowiem oni mniemają, że dla swej wielomówności będą wysłuchani: 8.Nie bądźcie do nich podobni, gdyż wie Bóg, Ojciec wasz, czego potrzebujecie, przedtem zanim go poprosicie. 9. A wy tak się módlcie:
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
Święć się imię twoje,
10. Przyjdź Królestwo twoje,
Bądź wola twoja, jak w niebie, tak i na ziemi.
11. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj,
12. I odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom;
13. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego; Albowiem twoje jest Królestwo i moc, i chwała na wieki wieków. Amen. 14.Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec wasz niebieski. 15.A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych.

Tak się módlcie...

VI – 2 Mż 32,7-14*

7.Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: Zejdź na dół, gdyż sprzeniewierzył się lud twój, który wy-prowadziłeś z ziemi egipskiej. 8.Rychło zeszli z drogi, jaką im nakazałem. Zrobili sobie cielca ulanego, oddali mu pokłon, złożyli mu ofiarę i mówili: To są bogowie twoi, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi egipskiej. 9.Rzekł jeszcze Pan do Mojżesza: Patrzę na lud ten i widzę, że jest to lud twardego karku. 10.Teraz zostaw mnie, żeby zapłonął mój gniew na nich. Wytracę ich, a ciebie uczynię wiel-kim ludem. 11.Lecz Mojżesz łagodził gniew Pana, Boga swego i mówił: Dlaczegóż, Panie, płonie gniew twój przeciwko ludowi twojemu, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej wielką siłą i ręką potężną? 12.Dlaczego to mają rozpowiadać Egipcjanie: W złym zamiarze wyprowadził ich, by pozabi-jać ich w górach i wytracić z powierzchni ziemi. Odwróć się od zapalczywości swego gniewu i użal się nad złem, jakie chcesz zgotować ludowi swemu. 13.Wspomnij na Abrahama, Izaaka i Izraela, sługi twoje, którym poprzysiągłeś na siebie sa-mego, mówiąc do nich: Rozmnożę potomstwo wasze jak gwiazdy niebieskie i całą tę ziemię, o której mówiłem, dam potomstwu waszemu i posiądą ją na wieki, 14.i użalił się Pan nad złem, które zamierzał sprowadzić na swój lud.

Psalm tygodnia

Ps 95,1-7b

1. Pójdźcie, radośnie śpiewajmy Panu,
Wznośmy okrzyki radosne skale zbawienia naszego!

2. Pójdźmy przed oblicze jego z dziękczynieniem,
Wykrzykujmy mu radośnie w pieniach,

3. Gdyż wielkim Bogiem jest Pan
I Królem wielkim nad wszystkich bogów.

4. W jego ręku są głębokości ziemi
I jego są szczyty gór.

5. Jego jest morze i On je uczynił,
I suchy ląd ręce jego ukształtowały.

6. Pójdźcie, pokłońmy się i padnijmy na twarz!
Klęknijmy przed Panem, który nas uczynił!

7b. On bowiem jest Bogiem naszym,
A my ludem pastwiska jego i trzodą ręki jego.

powrót