2. ŚWIĘTO ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

wprowadzenie w temat święta i modlitwy

Hasło tygodnia:

Nie dzięki mocy, ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu Duchowi to się stanie – mówi Pan Zastępów. Za 4,6

I – Mt 16,13-19*

13.A gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał uczniów swoich, mówiąc: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? 14.A oni rzekli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. 15.On im mówi: A wy za kogo mnie uważacie? 16.A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. 17.A Jezus odpowiadając, rzekł mu: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. 18.A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go. 19.I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.

II – 1 Kor 12,4-11*

4.A różne są dary łaski, lecz Duch ten sam. 5.I różne są posługi, lecz Pan ten sam. 6.I różne są sposoby działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich. 7.A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi. 8.Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy, 9.inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu. 10.Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków. 11.Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

kazanie

Graduale:

Niech chwała Pana trwa na wieki, niech się raduje Pan dziełami swymi! Alleluja! Ps 104,31

III – 1 Mż 11,1-9*

1.Cała ziemia miała jeden język i jednakowe słowa. 2.Podczas swojej wędrówki ze wschodu znaleźli równinę w karaju Synear i tam się osiedlili. 3.I mówili jeden do drugiego: Nuże, wyrabiajmy cegłę i wypalajmy ją w ogniu! I używali ce-gły zamiast kamienia, a smoły zamiast zaprawy. 4.Potem rzekli: Nuże, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby aż do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy nie rozproszyli się po całej ziemi! 5.Wtedy zstąpił Pan, aby zobaczyć miasto i wieżę, które budowali ludzie. 6. I rzekł Pan: Oto jeden lud i wszyscy mają jeden język, a to dopiero początek ich dzieła. Te-raz już dla nich nic nie będzie niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. 7.Przeto zstąpmy tam i pomieszajmy ich język, aby nikt nie rozumiał języka drugiego! 8.I rozproszył ich Pan stamtąd po całej ziemi, i przestali budować miasto. 9.Dlatego nazwano je Babel, bo tam pomieszał Pan język całej ziemi i rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi.

komentarz

IV – Ef 4,11-15(16)

11.I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami, 12.aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego, 13.aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonało-ści, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej, 14.abyśmy już nie byli dziećmi, miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp, prowadzący na bezdroża błędu, 15.lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa, 16.z którego całe ciało spojone i związane przez wszystkie wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i bu-duje siebie samo w miłości.

V – J 4,19-26

19.Rzekła mu niewiasta: Panie, widzę, żeś prorok. 20.Ojcowie nasi na tej górze oddawali Bogu cześć; wy zaś mówicie że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy Bogu cześć oddawać. 21.Rzekł jej Jezus: Niewiasto, wierz mi, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie oddawali czci Ojcu. 22.Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, bo zbawienie pochodzi od Żydów. 23.Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali. 24.Bóg jest duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w prawdzie. 25.Rzekła mu niewiasta: Wiem, że przyjdzie Mesjasz (to znaczy Chrystus); gdy On przyjdzie, wszystko nam oznajmi. 26.Rzekł jej Jezus: Ja, który mówię z tobą, jestem nim.

komentarz

VI – Dz 2,22.23.32.33.36-39.

22.Mężowie izraelscy! Posłuchajcie tych słów: Jezusa Nazareńskiego, męża, którego Bóg wśród was uwierzytelnił przez czyny niezwykłe, cuda i znaki, jakie Bóg przez niego między wami uczynił, jak to sami wiecie, 23.gdy według powziętego z góry Bożego postanowienia i planu został wydany, tego wyście rękami bezbożnych ukrzyżowali i zabili; 32.tego to Jezusa wzbudził Bóg, czego my wszyscy świadkami jesteśmy; 33.wywyższony tedy prawicą Bożą i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, sprawił to, co wy teraz widzicie i słyszycie. 36.Niechże tedy wie z pewnością cały dom Izraela, że i Panem i Chrystusem uczynił go Bóg, tego Je-zusa, którego wy ukrzyżowaliście. 37.A gdy to usłyszeli, byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? 38.A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. 39.Obietnica ta bowiem odnosi się do was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła.

Psalm dnia

Ps 100

1. Psalm dziękczynny.
Wykrzykuj Panu, cała ziemio!

2. Służcie Panu z radością,
Przychodźcie przed oblicze jego z weselem!

3. Wiedzcie, że Pan jest Bogiem!
On nas uczynił i do niego należymy,
Myśmy ludem jego i trzodą pastwiska jego.

4. Wejdźcie w bramy jego z dziękczynieniem
W przedsionki jego z pieśnią chwały!
Wysławiajcie go, błogosławcie imieniu jego!

5. Albowiem dobry jest Pan; Na wieki trwa łaska jego,
A wierność jego z pokolenia w pokolenie.

powrót