2. NIEDZIELA PO ŚWIĘTEJ TRÓJCY

Hasło tygodnia:

Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i ob-ciążeni, a Ja wam dam ukojenieMt 11,28

I – Łk 14,(15)16-24*

15.Gdy to usłyszał jeden ze współbiesiadników, rzekł do niego: Błogosławiony ten, który bę-dzie spożywał chleb w Królestwie Bożym. 16.A On mu rzekł: Pewien człowiek przygotował wielką wieczerzę i zaprosił wielu. 17.I posłał swego sługę w godzinę wieczerzy, aby powiedział zaproszonym: Przyjdźcie, bo już wszystko gotowe. 18.I poczęli się wszyscy jeden po drugim wymawiać. Pierwszy mu rzekł: Kupiłem pole i mu-szę pójść je zobaczyć; proszę cię, miej mię za wytłumaczonego. 19.A drugi rzekł: Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę cię, miej mię za wy-tłumaczonego. 20.A inny rzekł: Żonę pojąłem i dlatego nie mogę przyjść. 21.A gdy wrócił sługa, doniósł o tym panu swemu. Wtedy gospodarz rozgniewał się i rzekł do sługi swego: Wyjdź prędko na place i ulice miasta i sprowadź tutaj ubogich i ułomnych, i śle-pych, i chromych. 22.I oznajmił sługa: Panie, tak się stało, jak rozkazałeś, i jeszcze jest miejsce. 23.Wtedy rzekł pan do sługi: Wyjdź na drogi i między opłotki i przymuszaj, by weszli, i niech będzie zapełniony dom mój. 24.Albowiem mówię wam, że żaden z owych zaproszonych mężów nie skosztuje mojej wieczerzy.

komentarz

II – Ef 2,17-22*

17.I przyszedłszy, zwiastował pokój wam, którzyście daleko, i pokój tym, którzy są blisko. 18.Albowiem przez niego mamy dostęp do Ojca, jedni i drudzy w jednym Duchu. 19.Tak więc już nie jesteście obcymi i przychodniami, lecz współobywatelami świętych i do-mownikami Boga, 20.zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, którego kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus, 21.na którym cała budowa mocno spojona rośnie w przybytek święty w Panu, 22.na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu.

aplikacje homiletyczne

Graduale:

Miłuję cię, Panie, mocy moja. AllelujaPs 18,2

III – Mt 22,1-14

1.A Jezus odpowiadając, mówił do nich znowu w podobieństwach tymi słowy: 2.Podobne jest Królestwo Niebios do pewnego króla, który sprawił wesele swemu synowi. 3.I posłał swe sługi, aby wezwali zaproszonych na wesele, ale ci nie chcieli przyjść. 4.Znowu posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto ucztę moją przygotowa-łem, woły moje i bydło tuczne pobito, i wszystko jest gotowe, pójdźcie na wesele. 5.Ale oni, nie dbając o to, odeszli, jeden do własnej roli, drugi do swego handlu. 6.A pozostali, pochwyciwszy jego sługi, znieważyli i pozabijali ich. 7.I rozgniewał się król, a wysławszy swe wojska, wytracił owych morderców i miasto ich spalił. 8. Wtedy rzecze sługom swoim: Wesele wprawdzie jest gotowe, ale zaproszeni nie byli godni. 9.Idźcie przeto na rozstajne drogi, a kogokolwiek spotkacie, zaproście na wesele. 10.Słudzy ci wyszli na drogi, sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych, i sala weselna zapełniła się gośćmi. 11.A gdy wszedł król, aby przypatrzeć się gościom, ujrzał tam człowieka nie odzianego w szatę weselną. 12.I rzecze do niego: Przyjacielu, jak wszedłeś tutaj, nie mając szaty weselnej? A on oniemiał. 13.Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu nogi i rę-ce i wyrzućcie go do ciemności zewnętrz-nej; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 14.Albowiem wielu jest wezwanych, ale mało wybranych.

aplikacje homiletyczne

IV – 1 Kor 14,1-3.20-25

1.Dążcie do miłości, starajcie się też usilnie o dary duchowe, a najbardziej o to, aby proroko-wać. 2.Bo kto językami mówi, nie dla ludzi mówi, lecz dla Boga; nikt go bowiem nie rozumie, a on w mocy Ducha rzeczy tajemne wygłasza. 3.A kto prorokuje, mówi do ludzi ku zbudowaniu i napomnieniu, i pocieszeniu. 20.Bracia, nie bądźcie dziećmi w myśleniu, ale bądźcie w złem jak niemowlęta, natomiast w myśleniu bądźcie dojrzali. 21.W zakonie napisano: Przez ludzi obcego języka i przez usta obcych mówić będę do ludu tego, ale i tak mnie nie usłuchają, mówi Pan. 22.Przeto mówienie językami, to znak nie dla wierzących, ale dla niewierzących, a proroctwo nie dla niewierzących, ale dla wierzących. 23.Jeśli się tedy cały zbór zgromadza na jednym miejscu i wszyscy językami niezrozumiałymi mówić będą, a wejdą tam zwykli wierni albo niewierzący, czyż nie powiedzą, że szalejecie? 24.Lecz jeśli wszyscy prorokują, a wejdzie jakiś niewierzący albo zwykły wierny, wszyscy go badają, wszyscy go osądzają, 25.skrytości serca jego wychodzą na jaw i wtedy upadłszy na twarz, odda pokłon Bogu i wy-zna: Prawdziwie Bóg jest pośród was.

aplikacje homiletyczne

V – Iz 55,1-3b(3c-5)*

1.Nuże, wszyscy, którzy macie pragnienie, pójdźcie do wód, a którzy nie macie pieniędzy, pójdźcie, kupujcie i jedzcie! Pójdźcie, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia wino i mleko! 2.Czemu macie płacić pieniędzmi za to, co nie jest chlebem, dawać ciężko zdobyty zarobek za to, co nie syci? Słuchajcie mnie uważnie, a będziecie jedli dobre rzeczy, a tłustym pokarmem pokrzepi się wasza dusza! 3.Nakłońcie swojego ucha i pójdźcie do mnie, słuchajcie, a ożyje wasza dusza, bo ja chcę za-wrzeć z wami wieczne przymierze, 3c.z niezłomnymi dowodami łaski okazanej niegdyś Da-widowi! 4.Jak jego ustanowiłem świadkiem dla narodów, księciem i rozkazodawcą ludów, 5.Tak ty wezwiesz naród, którego nie znasz, a narody, które nie znały ciebie, będą śpiesznie podążać do ciebie przez wzgląd na Pana, twojego Boga, i przez wzgląd na Świętego Izrael-skiego, gdyż cię wsławił.

Bóg wzywa - wybierz Jego zbawienie

VI – 1 Kor 9,16-23

16.Bo jeśli ewangelię zwiastuję, nie mam się czym chlubić; jest to bowiem dla mnie koniecz-nością; a biada mi, jeślibym ewangelii nie zwiastował. 17.Albowiem jeśli to czynię dobrowolnie, mam zapłatę; jeśli zaś niedobrowolnie, to sprawuję tylko powierzone mi szafarstwo. 18.Jakąż tedy mam zapłatę? Tę, że zwiastując ewangelię czynię to darmo, aby nie korzystać z prawa, jakie mi daje zwiastowanie ewangelii. 19.Będąc wolnym wobec wszystkich, oddałem się w niewolę wszystkim, abym jak najwięcej ludzi pozyskał. 20.I stałem się dla Żydów jako Żyd, aby Żydów pozyskać; dla tych, którzy są pod zakonem, jakobym był pod zakonem, chociaż sam pod zakonem nie jestem, aby tych, którzy są pod zakonem, pozyskać. 21.Dla tych, którzy są bez zakonu, jakobym był bez zakonu, chociaż nie jestem bez zakonu Bożego, lecz pod zakonem Chrystusowym, aby pozyskać tych, którzy są bez zakonu. 22.Dla słabych stałem się słabym, aby słabych pozyskać; dla wszystkich stałem się wszystkim, żeby tak czy owak niektórych zbawić. 23.A czynię to wszystko dla ewangelii, aby uczestniczyć w jej zwiastowaniu.

Chrześcijańska konieczność

Psalm tygodnia

Ps 36,6-11

6. Panie! Łaska twoja do niebios sięga,
Wierność twoja aż do obłoków.

7. Sprawiedliwość twoja – jak góry Boże,
Prawo twoje – jak głębina niezmierna!
Panie, pomagasz ludziom i zwierzętom.

8. Jakże cenna jest łaska twoja, Boże!
Przeto ludzie chronią się w cieniu skrzydeł twoich.

9. Nasycają się tłustością domu twego,
A strumieniem rozkoszy swoich upajasz ich.

10. Bo u ciebie jest źródło życia,
W światłości twojej oglądamy światłość.

11. Zachowaj łaskę swoją tym, którzy cię znają,
A sprawiedliwość swoją tym, którzy są prawego serca!

powrót