3. NIEDZIELA PO ŚWIĘTEJ TRÓJCY

Hasło tygodnia:

Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby szukać i zbawić to, co zginęło. Łk 19,10

I – Łk 15,1-7(8-10)*

1.A zbliżali się do niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby go słuchać. 2.Faryzeusze zaś i uczeni w Piśmie szemrali i mówili: Ten grzeszników przyjmuje i jada z nimi. 3.Powiedział im więc takie podobieństwo: 4.Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie pozostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i nie idzie za zgubioną, aż ją odnajdzie? 5.A odnalazłszy, kładzie ją na ramiona swoje i raduje się. 6.I przyszedłszy do domu, zwołuje przyjaciół i sąsiadów, mówiąc do nich: Weselcie się ze mną, gdyż odnalazłem moją zgubioną owcę! 7.Powiadam wam: Większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się upamięta, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują upamiętania. 8.Albo, która niewiasta, mając dziesięć drachm, gdy zgubi jedną drachmę, nie bierze światła, nie wymiata domu i nie szuka gorliwie, aż znajdzie? 9.A znalazłszy, zwołuje przyjaciółki oraz sąsiadki i mówi: Weselcie się ze mną, gdyż znalazłam drachmę, którą zgubiłam. 10.Taka, mówię wam, jest radość wśród aniołów Bożych nad jednym grzesznikiem, który się upamięta.

komentarz

II – 1 Tm 1,12-17*

12.Dzięki składam temu, który mnie wzmocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, za to, że mnie uznał za godnego zaufania, zleciwszy mi tę służbę, 13.mimo to, że przedtem byłem bluźniercą i prześladowcą, i gnębicielem, ale miłosierdzia dostąpiłem, bo czyniłem to nieświadomie, w niewierze. 14.A łaska Pana naszego stała się bardzo obfita wraz z wiarą i miłością, która jest w Chrystusie Jezusie. 15.Prawdziwa to mowa i w całej pełni przyjęcia godna, że Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, z których ja jestem pierwszy. 16.Ale dlatego miłosierdzia dostąpiłem, aby na mnie pierwszym Jezus Chrystus okazał wszelką cierpliwość dla przykładu tym, którzy mają weń uwierzyć ku żywotowi wiecznemu. 17.A królowi wieków, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu Bogu, niechaj będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen.

Graduale:

Miłosierny i łaskawy jest Pan, cierpliwy i pełen dobroci. Alleluja Ps 103,8

III – Łk 15,1-3.11b-32

1.A zbliżali się do niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby go słuchać. 2.Faryzeusze zaś i uczeni w Piśmie szemrali i mówili: Ten grzeszników przyjmuje i jada z nimi. 3.Powiedział im więc takie podobieństwo: 11b.Pewien człowiek miał dwóch synów. 12.I rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze, daj mi część majętności, która na mnie przypada. Wtedy ten rozdzielił im majętność. 13.A po niewielu dniach młodszy syn zabrał wszystko i odjechał do dalekiego kraju, i tam roztrwonił swój majątek, prowadząc rozwiązłe życie. 14.A gdy wydał wszystko, nastał wielki głód w owym kraju i on zaczął cierpieć niedostatek. 15.Poszedł więc i przystał do jednego z obywateli owego kraju, a ten wysłał go do swej posia-dłości wiejskiej, aby pasł świnie. 16.I pragnął napełnić brzuch swój omłotem, którym karmiły się świnie, lecz nikt mu nie da-wał. 17.A wejrzawszy w siebie, rzekł: Iluż to najemników ojca mojego ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. 18.Wstanę i pójdę do ojca mego i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciw-ko tobie, 19.już nie jestem godzien nazywać się synem twoim, uczyń ze mnie jednego z najemników swoich. 20.Wstał i poszedł do ojca swego. A gdy jeszcze był daleko, ujrzał go jego ojciec, użalił się i pobiegłszy rzucił mu się na szyję, i pocałował go. 21.Syn zaś rzekł do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciwko tobie, już nie je-stem godzien nazywać się synem twoim. 22.Ojciec zaś rzekł do sług swoich: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie też pierścień na jego rękę i sandały na nogi, 23.I przyprowadźcie tuczne cielę, zabijcie je, a jedzmy i weselmy się, 24.dlatego że ten syn mój był umarły, a ożył, zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się weselić. 25.Starszy zaś syn jego był w polu. A gdy wracając zbliżył się do domu, usłyszał muzykę i tańce, 26.i przywoławszy jednego ze sług, pytał, co to jest. 27.Ten zaś rzekł do niego: Brat twój przyszedł i ojciec twój kazał zabić tuczne cielę, że go zdrowym odzyskał. 28.Rozgniewał się więc i nie chciał wejść. Tedy ojciec jego wyszedł i prosił go. 29.Ten zaś odrzekł ojcu: Oto tyle lat służę ci i nigdy nie przestąpiłem rozkazu twego, a mnie nigdy nie dałeś nawet koźlęcia, bym się mógł zabawić z przyjaciółmi mymi. 30.Gdy zaś ten syn twój, który roztrwonił majętność twoją z nierządnicami, przyszedł, kazałeś dla niego zabić tuczne cielę. 31.Wtedy on rzekł do niego: Synu, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko moje jest twoim. 32.Należało zaś weselić się i radować, że ten brat twój był umarły, a ożył, zaginął, a odnalazł się.

aplikacje homiletyczne

IV – 1 J 1,5-2,6

5.A zwiastowanie to, które słyszeliśmy od niego i które wam ogłaszamy, jest takie, że Bóg jest światłością, a nie ma w nim żadnej ciemności. 6.Jeśli mówimy, że z nim społeczność mamy, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie trzy-mamy się prawdy. 7.Jeśli zaś chodzimy w światłości, jak On sam jest w światłości, społeczność mamy z sobą, i krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu. 8.Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, i prawdy w nas nie ma. 9.Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości. 10.Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, kłamcę z niego robimy i nie ma w nas Słowa jego. 1.Dzieci moje, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. A jeśliby kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa, który jest sprawiedliwy. 2.On ci jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze, lecz i za grzechy całego świata. 3.A z tego wiemy, że go znamy, jeśli przykazania jego zachowujemy. 4.Kto mówi: Znam go, a przykazań jego nie zachowuje, kłamcą jest i prawdy w nim nie ma. 5.Lecz kto zachowuje Słowo jego, w tym prawdziwie dopełniła się miłość Boża. Po tym poznajemy, że w nim jesteśmy. 6.Kto mówi, że w nim mieszka, powinien sam tak postępować, jak On postępował.

aplikacje homiletyczne

V – Łk 19,1-10

1.I wszedłszy do Jerycha, przechodził przez nie. 2.A oto mąż, imieniem Zacheusz, przełożony nad celnikami, człowiek bogaty, 3.pragnął widzieć Jezusa, kto to jest, lecz nie mógł z powodu tłumu, gdyż był małego wzrostu. 4.Pobiegł więc naprzód i wszedł na drzewo sykomory, aby go ujrzeć, bo tamtędy miał przechodzić. 5.A gdy Jezus przybył na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: Zacheuszu, zejdź śpiesznie, gdyż dziś muszę się zatrzymać w twoim domu. 6.I zszedł śpiesznie, i przyjął go z radością. 7.A widząc to, wszyscy szemrali, mówiąc: Do człowieka grzesznego przybył w gościnę. 8.Zacheusz zaś stanął i rzekł do Pana: Panie, oto połowę majątku mojego daję ubogim, a jeśli na kim co wymusiłem, jestem gotów oddać w czwórnasób. 9.A Jezus rzekł do niego: Dziś zbawienie stało się udziałem domu tego, ponieważ i on jest synem Abrahamowym. 10.Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby szukać i zbawić to, co zginęło.

Syn Abrahamowy

VI – Ez 18,1-4.21-24.30-32*

1.I doszło mnie słowo Pana tej treści: 2.Dlaczego to używacie między sobą przysłowia o ziemi izraelskiej: Ojcowie jedli kwaśne grona, a zęby synów ścierpły? 3.Jakom żyw – mówi Wszechmocny Pan – że już nie będziecie wypowiadali w Izraelu tego przysłowia. 4.Oto wszyscy ludzie są moi, zarówno ojciec, jak syn są moimi. Każdy, kto grzeszy, umrze. 21.Lecz gdy bezbożny odwróci się od wszystkich swoich grzechów, które popełnił, i będzie przestrzegał wszystkich moich przykazań, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość, na pewno będzie żył, nie umrze. 22.Nie będzie mu się przypominać żadnych jego przestępstw, które popełnił, będzie żył przez sprawiedliwość, którą się kierował. 23.Czy rzeczywiście mam upodobanie w śmierci bezbożnego – mówi Wszechmocny Pan – a nie raczej w tym, by się odwrócił od swoich dróg i żył? 24.A gdy sprawiedliwy odwróci się od swojej sprawiedliwości i popełnia bezprawie, i czyni wszystkie te ohydne rzeczy, których dopuszcza się bezbożny, czy ma żyć? Nie będzie mu się przypominało tych wszystkich sprawiedliwych czynów, które spełnił; z powodu niewierności, której się dopuścił, i z powodu swojego grzechu, który popełnił, umrze! 30.Dlatego każdego według jego postępowania będę sądził, domu izraelski – mówi Wszechmocny Pan. Nawróćcie się i odwróćcie od wszystkich waszych przestępstw, aby się wam nie stały pobudką do grzechu! 31.Odrzućcie od siebie wszystkie swoje przestępstwa, które popełniliście przeciwko mnie, i stwórzcie sobie nowe serce i nowego ducha! Dlaczego macie umierać, domu izraelski? 32.Gdyż nie mam upodobania w śmierci śmiertelnika, mówi Wszechmocny Pan. Nawróćcie się więc, a żyć będziecie!

Do domu...

Psalm tygodnia

Ps 103,1-5.8-13

1. Dawidowy.
Błogosław, duszo moja, Panu
I wszystko, co we mnie, imieniu jego świętemu!

2. Błogosław, duszo moja, Panu
I nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego!

3. On odpuszcza wszystkie winy twoje,
Leczy wszystkie choroby twoje.

4. On ratuje od zguby życie twoje;
On wieńczy cię łaską i litością.

5. On nasyca dobrem życie twoje,
Tak iż odnawia się jak u orła młodość twoja.

8. Miłosierny i łaskawy jest Pan,
Cierpliwy i pełen dobroci.

9. Nie prawuje się ustawicznie,
Nie gniewa się na wieki.

10. Nie postępuje z nami według grzechów naszych
Ani nie odpłaca nam według win naszych.

11. Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią,
Tak wielka jest dobroć jego dla tych, którzy się go boją.

12. Jak daleko jest wschód od zachodu
Tak oddalił od nas występki nasze.

13. Jak się lituje ojciec nad dziećmi,
Tak się lituje Pan nad tymi, którzy się go boją.

powrót