6. NIEDZIELA PO ŚWIĘTEJ TRÓJCY

wprowadzenie w temat niedzieli i modlitwy

Hasło tygodnia:

Tak mówi Pan, który cię stworzył: Nie bój się, bo cię wykupiłem, nazwałem cię twoim imieniem — moim jesteś. Iz 43,1

I – Mt 28,16–20*

16.A jedenastu uczniów poszło do Galilei, na górę, gdzie im Jezus przykazał. 17.I gdy go ujrzeli, oddali mu pokłon, lecz niektórzy powątpiewali. 18.A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. 19.Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, 20. ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.

komentarz
Idźcie i czyńcie uczniami...

II – Rz 6,3-8(9-11)*

3.Czyż nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? 4.Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrze-szony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. 5.Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwych-wstania, 6.wiedząc to, że nasz stary człowiek został wespół z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie służyli grzechowi; 7.kto bowiem umarł, uwolniony jest od grzechu. 8.Jeśli tedy umar-liśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim żyć będziemy, 9.Wiedząc, że zmartwychwzbudzony Chrystus już nie umiera, śmierć nad nim już nie panuje. 10.Umarłszy bowiem, dla grzechu raz na zawsze umarł, a żyjąc, żyje dla Boga. 11.Podobnie i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, a za żyjących dla Boga w Chry-stusie Jezusie, Panu naszym.

Graduale:

Będę opowiadał imię twoje braciom moim, będę cię chwalił pośród zgromadzenia. Alleluja! Ps 22,23

III – 5 Mż 7,6-12

6.Ty jesteś świętym ludem Pana, Boga twego. Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, spośród wszyst-kich ludów na ziemi, abyś był jego wyłączną własnością. 7.Nie dlatego, że jesteście liczniejsi niż wszystkie inne ludy, przylgnął Pan do was i was wy-brał, gdyż jesteście najmniej liczni ze wszystkich ludów. 8.Lecz z miłości swej ku wam i dlatego że dochowuje przysięgi, którą złożył waszym ojcom, wyprowadził was Pan możną ręką i wybawił cię z domu niewoli, z ręki faraona, króla egip-skiego. 9.A tak wiedz, że Pan, Bóg twój, jest Bogiem, Bogiem wiernym, który do tysiącznego poko-lenia dochowuje przymierza i okazuje łaskę tym, którzy go miłują i strzegą jego przykazań. 10.Lecz sam odpłaca tym, którzy go nienawidzą, aby ich wytracić. Nie zwleka, ale odpłaca temu samemu, kto go nienawidzi. 11.Przestrzegaj więc przykazań, ustaw i praw, które Ja ci dzisiaj nakazuję spełniać. 12.Za to zaś, że będziecie słuchać tych praw i przestrzegać ich oraz je spełniać, Pan, Bóg twój, dochowa ci przymierza i obietnicy łaski, które przysiągł twoim ojcom.

aplikacje homiletyczne

IV – Dz 8,26-39

26.A anioł Pański rzekł do Filipa, mówiąc: Wstań i idź na południe drogą, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy. Jest to droga pustynna. 27.I powstawszy, poszedł. A oto Etiopczyk, eunuch, dostojnik królowej etiopskiej Kandaki, który zarządzał jej wszystkimi skarbami, a przyszedł do Jerozolimy, aby się modlić, 28.powracał, a siedząc na swoim wozie, czytał proroka Izajasza. 29.I rzekł Duch Filipowi: Podejdź i przyłącz się do tego wozu. 30.A gdy Filip podbiegł, usłyszał, jak tamten czytał proroka Izajasza, i rzekł: Czy rozumiesz to, co czytasz? 31.Ten zaś powiedział: Jakżebym mógł, jeśli mnie nikt nie pouczył? I poprosił Filipa, aby wsiadł i zajął przy nim miejsce. 32.A ustęp Pisma, który czytał, był ten:
Jak owca na rzeź był prowadzony
I jak baranek milczący wobec tego, który go strzyże,
Tak nie otwiera ust swoich;
33.W poniżeniu jego wyjęty został spod prawa,
O jego rodzie któż opowie?
Bo życie jego z ziemi zgładzone zostaje.
34.Wtedy eunuch odezwał się do Filipa i rzekł: Proszę cię, o kim to prorok mówi? O sobie samym, czy też o kim innym? 35.A Filip otworzył swoje usta i zwiastował mu dobrą nowinę o Jezusie, począwszy od tego ustępu Pisma. 36.A gdy tak jechali drogą, przybyli nad jakąś wodę, a eunuch rzekł: Oto woda; cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony? 37.Filip zaś powiedział mu: Jeśli wierzysz z całego serca, możesz. A odpowiadając, rzekł: Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym. 38.I kazał zatrzymać wóz, zeszli obaj, Filip i eunuch, do wody, i ochrzcił go. 39.Gdy zaś wyszli z wody, Duch Pański porwał Filipa i eunuch nie ujrzał go więcej, lecz ra-dując się jechał dalej swoją drogą.

aplikacje homiletyczne

V – Iz 43,1-7*

1.Lecz teraz – tak mówi Pan – który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię wykupiłem, nazwałem cię twoim imieniem – moim jesteś! 2.Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień, nie spłoniesz, a płomień nie spali cię. 3.Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, Ja, Święty Izraelski, twoim wybawicielem; daję Egipt na okup za ciebie, Etiopię i Sabę zamiast ciebie. 4.Dlatego że jesteś w moich oczach drogi, cenny i Ja cię miłuję, więc daję ludzi za ciebie i narody za twoje życie. 5.Nie bój się, bo Ja jestem z tobą. Ze Wschodu przywiodę twoje potomstwo i z Zachodu zgromadzę cię. 6.Do Północy powiem: Wydaj! A do Południa: Nie zatrzymuj! Przyprowadź moich synów z daleka i moje córki z krańców ziemi! 7.Wszystkich, którzy są nazwani moim imieniem i których ku swojej chwale stworzyłem, któ-rych ukształtowałem i uczyniłem.

Nie bój się... U źródeł nowego życia...

VI – 1 P 2,2-10

2.Jako nowonarodzone niemowlęta, zapragnijcie nie sfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu, 3.gdyżeście zakosztowali, iż dobrotliwy jest Pan. 4.Przystąpcie do niego, do kamienia żywego, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, lecz przez Boga wybranego jako kosztowny. 5.I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa. 6.Dlatego to powiedziane jest w Piśmie:
Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny,
A kto weń wierzy, nie zawiedzie się. 7.Dla was, którzy wierzycie, jest on rzeczą cenną; dla niewierzących zaś kamień ten, którym wzgardzili budowniczowie, pozostał kamieniem węgielnym, 8.ale też kamieniem, o który się potkną, i skałą zgorszenia; ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni. 9.Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości; 10.wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym, dla was niegdyś nie było zmiłowania, ale teraz zmiłowania dostąpiliście.

Przystąpcie do kamienia żywego...

Psalm tygodnia

Ps 139,1b-16.23.24

1b. Panie, zbadałeś mnie i znasz.

2. Ty wiesz, kiedy siedzę i kiedy wstaję,
Rozumiesz myśl moją z daleka.

3. Ty wyznaczasz mi drogę i spoczynek,
Wiesz dobrze o wszystkich ścieżkach moich.

4. Jeszcze bowiem nie ma słowa na języku moim,
A Ty, Panie, już znasz je całe.

5. Ogarniasz mnie z tyłu i z przodu
I kładziesz na mnie rękę swoją.

6. Zbyt cudowna jest dla mnie ta wiedza,
Zbyt wzniosła, bym ją pojął.

7. Dokąd ujdę przed duchem twoim?
I dokąd przed obliczem twoim ucieknę?

8. Jeśli wstąpię do nieba,
Ty tam jesteś,
A jeśli przygotuję sobie posłanie w krainie umarłych,
I tam jesteś.

9. Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy
I chciał spocząć na krańcu morza,

10. Nawet tam prowadziłaby mnie ręka twoja,
Dosięgłaby mnie prawica twoja.

11. A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje
I nocą się stanie światło wokoło mnie,

12. To i ciemność nic nie ukryje przed tobą,
A noc jest jasna jak dzień,
Ciemność jest dla ciebie jak światło.

13. Bo Ty stworzyłeś nerki moje,
Ukształtowałeś mnie w łonie matki mojej.

14. Wysławiam cię za to, że cudownie mnie stworzyłeś.
Cudowne są dzieła twoje
I duszę moją znasz dokładnie.

15. Żadna kość moja nie była ukryta przed tobą,
Choć powstałem w ukryciu,
Utkany w głębiach ziemi.

16. Oczy twoje widziały czyny moje,
W księdze twej zapisane były wszystkie dni przyszłe,
Gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

23. Badaj mnie, Boże, i poznaj serce moje,
Doświadcz mnie i poznaj myśli moje!

24. I zobacz, czy nie kroczę drogą zagłady,
A prowadź mnie drogą odwieczną!

powrót