14. NIEDZIELA PO ŚWIĘTEJ TRÓJCY

Hasło tygodnia:

Błogosław, duszo moja, Panu i nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego! Ps 103,2

I – Łk 17,11-19*

11.A w drodze do Jerozolimy przechodził między Samarią i Galileą. 12.Gdy wszedł do pewnej wioski, wyszło naprzeciw niego dziesięciu trędowatych mężów, którzy stanęli z daleka. 13.I podnieśli swój głos, mówiąc: Jezusie, Mistrzu! Zmiłuj się nad nami. 14.A gdy ich ujrzał, rzekł do nich: Idźcie, ukażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni. 15.Jeden zaś z nich, widząc, że został uzdrowiony, wrócił, donośnym głosem chwaląc Boga. 16.I padł na twarz do nóg jego, dziękując mu, a był to Samarytanin. 17.A Jezus odezwał się i rzekł: Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? A gdzie jest dzie-więciu? 18.Czyż nikt się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec? 19.I rzekł mu: Wstań, idź! Wiara twoja uzdrowiła cię.

komentarz

II – Rz 8,(12.13)14-17*

12.Tak więc, bracia, jesteśmy dłużnikami nie ciała, aby żyć według ciała. 13.Jeśli bowiem według ciała żyjecie, umrzecie; ale jeśli Duchem sprawy ciała umartwiacie, żyć będziecie. 14.Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi. 15.Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze! 16.Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy. 17.A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli.

aplikacje kaznodziejskie

Graduale:

Jak się lituje ojciec nad dziećmi, tak się lituje Pan nad tymi, którzy się go boją. Alleluja! Ps 103,13

III – Mk 1,40-45

40.I przyszedł do niego trędowaty z prośbą, upadł na kolana i rzekł do niego: Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić. 41.A Jezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę swoją, dotknął się go i rzekł mu: Chcę, bądź oczyszczony! 42.I natychmiast zszedł z niego trąd, i został oczyszczony. 43.A Jezus, przygroziwszy mu, zaraz go odprawił. 44.I rzekł mu: Bacz, abyś nikomu nic nie mówił; ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż za swoje oczyszczenie ofiarę, jaką nakazał Mojżesz, na świadectwo dla nich. 45.Ale on, odszedłszy, zaczął rozgłaszać i rozsławiać tę rzecz, tak iż Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, ale przebywał na ustroniu, na miejscach pustych. I schodzili się do niego zewsząd.

aplikacje kaznodziejskie

IV – 1 Tes 1 ,2-10

2.Dziękujemy Bogu zawsze za was wszystkich, wspominając was w modlitwach naszych nieustannie, 3.mając w pamięci dzieło wiary waszej i trud miłości, i wytrwałość w nadziei pokładanej w Panu naszym, Jezusie Chrystusie, przed Bogiem i Ojcem naszym, 4.wiedząc, bracia umiłowani przez Boga, że zostaliście wybrani, 5.gdyż ewangelia zwiastowana wam przez nas, doszła was nie tylko w Słowie, lecz także w mocy i w Duchu Świętym, i z wielką siłą przekonania; wszak wiecie, jak wystąpiliśmy mię-dzy wami przez wzgląd na was. 6.A wy staliście się naśladowcami naszymi i Pana i przyjęliście Słowo w wielkim uciśnieniu, z radością Ducha Świętego, 7.tak iż staliście się wzorem dla wszystkich wierzących w Macedonii i w Achai. 8.Od was bowiem rozeszło się Słowo Pańskie nie tylko w Macedonii i w Achai, ale też wiara wasza w Boga rozkrzewiła się na każdym miejscu, tak iż nie mamy potrzeby o tym mówić; 9.bo oni sami opowiadają o nas, jakiego to u was doznaliśmy przyjęcia, i jak nawróciliście się od bałwanów do Boga, aby służyć Bogu żywemu i prawdziwemu 10.i oczekiwać Syna jego z niebios, którego wzbudził z martwych, Jezusa, który nas ocalił przed nadchodzącym gniewem Bożym.

aplikacje kaznodziejskie

V – 1 Mż 28,10-19a*

10.Jakub zaś wyruszył z Beer-Szeby i udał się do Haranu. 11.A gdy przybył na pewne miejsce, zatrzymał się tam na noc, gdyż słońce zaszło, i wziął jeden kamień z tego miejsca, podłożył go sobie pod głowę i zasnął na tym miejscu. 12.I śniło mu się, że była ustawiona na ziemi drabina, której szczyt sięgał nieba, po niej zaś wstępowali i zstępowali aniołowie Boży. 13.A Pan stał nad nią i mówił: Jam jest Pan, Bóg Abrahama, ojca twego, i Bóg Izaaka! Ziemię, na której leżysz, dam tobie i potomstwu twojemu. 14.Potomstwo twoje będzie liczne jak proch ziemi i rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, i na północ, i na południe, i będą błogosławione w tobie i w potomstwie twoim wszystkie plemiona ziemi. 15.A oto Jam jest z tobą i będę cię strzegł wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz, i przywiodę cię z powrotem do tej ziemi, bo nie opuszczę cię, dopóki nie uczynię tego, co ci przyrzekłem. 16.A gdy Jakub się obudził ze snu, rzekł: Zaprawdę, Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedzia-łem. 17.Zdjęty trwogą rzekł: O, jakimże lękiem napawa to miejsce! Nic tu innego, tylko dom Boży i brama do nieba. 18.I wstawszy wcześnie rano, wziął Jakub ów kamień, który sobie podłożył pod głowę, postawił go jako pomnik i nalał oliwy na jego wierzch, 19a.i nazwał to miejsce Betel.

Drabina do nieba
Drabina łącząca niebo z ziemią

VI – 1 Tes 5,14-24

14.Wzywamy was też, bracia, napominajcie niesfornych, pocieszajcie bojaźliwych, podtrzymujcie słabych, bądźcie wielkoduszni wobec wszystkich. 15.Baczcie, ażeby nikt nikomu złem za złe nie oddawał, ale starajcie się czynić dobrze sobie nawzajem i wszystkim. 16.Zawsze się radujcie. 17.Bez przestanku się módlcie. 18.Za wszystko dziękujcie; taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was. 19.Ducha nie gaście. 20.Proroctw nie lekceważcie. 21.Wszystkiego doświadczajcie, co dobre, tego się trzymajcie. 22.Od wszelkiego rodzaju zła z dala się trzymajcie. 23.A sam Bóg pokoju niechaj was w zupełności poświęci, a cały duch wasz i dusza, i ciało niech będą zachowane bez nagany na przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa. 24.Wierny jest ten, który was powołuje; On też tego dokona.

Kościół na codzień Tęsknota za dziećmi w wierze

Psalm tygodnia

Ps 146

1. Alleluja.
Chwal, duszo moja, Pana!

2. Chwalić będę Pana, pókim żyw,
Śpiewać będę Bogu memu, dopóki żyć będę.

3. Nie pokładajcie ufności w książętach
Ani w człowieku, który nie może pomóc!

4. Gdy opuszcza go duch, wraca do prochu swego;
W tymże dniu giną wszystkie zamysły jego.

5. Błogosławiony ten, którego pomocą jest Bóg Jakuba,
Którego nadzieja jest w Panu, Bogu jego.

6. On uczynił niebo i ziemię,
Morze i wszystko, co w nim jest,
Dochowuje wierności na wieki.

7. Wymierza sprawiedliwość skrzywdzonym,
Daje chleb głodnym, Pan oswobadza więźniów.

8. Pan otwiera oczy ślepych,
Pan podnosi zgnębionych,
Pan kocha sprawiedliwych.

9. Pan strzeże przychodniów, sierotę i wdowę wspomaga,
Lecz drogę bezbożnych zatraca.

10. Pan jest królem na wieki,
Jest Bogiem twoim, Syjonie, po wszystkie pokolenia.
Alleluja.

powrót