17. NIEDZIELA PO ŚWIĘTEJ TRÓJCY

Hasło tygodnia:

Zwycięstwo, które zwyciężyło świat, to wiara nasza. 1 J 5,4

I – Mt 15,21-28*

21.I wyszedłszy stamtąd, udał się Jezus w okolice Tyru i Sydonu. 22.I oto niewiasta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała, mówiąc: Zmiłuj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Córka moja jest okrutnie dręczona przez demona. 23.On zaś nie odpowiedział jej ani słowa. I przystąpiwszy uczniowie jego, prosili go, mówiąc: Odpraw ją, gdyż woła za nami. 24.A On, odpowiadając, rzekł: Jestem posłany tylko do owiec zaginionych z domu Izraela. 25.Lecz ona przyszła, złożyła mu pokłon i rzekła: Panie, pomóż mi! 26.A On, odpowiadając, rzekł: Niedobrze jest brać chleb dzieci i rzucać szczeniętom. 27.Ona zaś rzekła: Tak, Panie, ale i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu panów ich. 28.Wtedy Jezus, odpowiadając, rzekł do niej: Niewiasto, wielka jest wiara twoja; niechaj ci się stanie, jak chcesz. I uleczona została jej córka od tej godziny.

komentarz

II – Rz 10,9-17(18)*

9.Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. 10.Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu. 11.Powiada bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. 12.Nie masz bowiem różnicy między Żydem a Grekiem, gdyż jeden jest Pan wszystkich, bogaty dla wszystkich, którzy go wzywają. 13.Każdy bowiem; kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie. 14.Ale jak mają wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak mają uwierzyć w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszeć, jeśli nie ma tego, który zwiastuje? 15.A jak mają zwiastować, jeżeli nie zostali posłani? Jak napisano: O jak piękne są nogi tych, którzy zwiastują dobre nowiny! 16.Lecz nie wszyscy dali posłuch dobrej nowinie; mówi bowiem Izajasz: Panie! Któż uwierzył zwiastowaniu naszemu? 17.Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe. l8.Ale mówię: Czy nie słyszeli?
Ależ tak:
Po całej ziemi
Rozległ się ich głos,
A słowa ich dotarły
Aż do krańców ziemi.

aplikacje kaznodziejskie

Graduale:

Będę opiewał zawsze dzieła łaski Pana! Ustami swymi będę gło-sił przez wszystkie pokolenia wierność twoją. Alleluja! Ps 89,2

III – Mk 9,17-27

17.Wtedy odpowiedział mu jeden z ludu: Nauczycielu, przyprowadziłem do ciebie syna mego, który ma ducha niemego. 18.A ten, gdziekolwiek go pochwyci, szarpie nim, a on pieni się i zgrzyta zębami i drętwieje; i mówiłem uczniom twoim, aby go wygnali, ale nie mogli. 19.A On im odrzekł, mówiąc: O rodzie bez wiary! Jak długo będę z wami? Dokąd będę was znosił? Przywiedźcie go do mnie! 20.I przywiedli go do niego. A gdy go duch ujrzał, zaraz zaczął nim szarpać, a on upadłszy na ziemię, tarzał się z pianą na ustach. 21.I zapytał ojca jego: Od jak dawna to się z nim dzieje? A on powiedział: Od dzieciństwa. 22.I często go rzucał nawet w ogień i wodę, żeby go zgubić; ale jeżeli coś możesz, zlituj się nad nami i pomóż nam. 23.A Jezus rzekł do niego: Co się tyczy tego: Jeżeli coś możesz, to: Wszystko jest możliwe dla wierzącego. 24.Zaraz zawołał ojciec chłopca: Wierzę, pomóż niedowiarstwu memu. 25.A Jezus, widząc, że tłum się zbiega, zgromił ducha nieczystego i rzekł mu: Duchu niemy i głuchy! Nakazuję ci: Wyjdź z niego i już nigdy do niego nie wracaj. 26.I krzyknął, i szarpnął nim gwałtownie, po czym wyszedł; a chłopiec wyglądał jak martwy, tak iż wielu mówiło, że umarł. 27.A Jezus ujął go za rękę i podniósł go, a on powstał.

aplikacje kaznodziejskie

IV – Iz 49,1-6*

1.Słuchajcie mnie, wyspy, i uważajcie, wy, dalekie narody! Pan powołał mnie od poczęcia, od łona matki nazwał mnie po imieniu. 2.I uczynił moje usta ostrym mieczem, w cieniu swojej ręki mnie ukrył, uczynił mnie strzałą gładką, w swoim kołczanie mnie schował 3.I rzekł do mnie: Jesteś moim sługą, Izraelu, przez ciebie się wsławię. 4.Lecz ja pomyślałem: Na darmo się trudziłem, na próżno i daremnie zużyłem swoją siłę. A jednak moje prawo jest u Pana, a moja zapłata u mojego Boga. 5.Teraz zaś mówi Pan, który mnie stworzył swoim sługą od poczęcia, aby nawrócić do niego Jakuba i zebrać dla niego Izraela, gdyż jestem uczczony w oczach Pana, a mój Bóg stał się moją mocą. 6.Mówi: To za mało, że jesteś mi sługą, aby podźwignąć plemiona Jakuba i przywrócić oszczędzonych synów Izraela, więc ustanowiłem cię światłością pogan, aby moje zbawienie sięgało aż do krańców ziemi.

aplikacje kaznodziejskie

V – J 9,35-41

35.A gdy Jezus usłyszał, że go wyrzucili, i gdy go spotkał, rzekł: Czy wierzysz w Syna Czło-wieczego? 36.A on odpowiadając, rzekł: Któż to jest, Panie, bym mógł w niego uwierzyć? 37.A Jezus rzekł do niego: Widziałeś go już, a jest nim właśnie Ten, co rozmawia z tobą. 38.Ów rzekł: Wierzę, Panie! I złożył mu pokłon. 39.I rzekł Jezus: Przyszedłem na ten świat na sąd, aby ci, którzy nie widzą, widzieli, a ci, któ-rzy widzą, stali się ślepymi. 40.A gdy to usłyszeli ci faryzeusze, którzy z nim byli, rzekli mu: Czy i my ślepi jesteśmy? 41.Rzekł im Jezus: Gdybyście byli ślepi, nie mielibyście grzechu, a że teraz mówicie: Widzi-my, przeto pozostajecie w grzechu.

Wierzę Panie!

VI – Ef 4,1-6

1.Napominam was tedy ja, więzień w Panu, abyście postępowali, jak przystoi na powołanie wasze, 2.Z wszelką pokorą i łagodnością, z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości, 3.starając się zachować jedność Ducha w spójni pokoju: 4.Jedno ciało i jeden Duch, jak też powołani jesteście do jednej nadziei, która należy do wa-szego powołania; 5.jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest; 6.jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszyst-kich.

Kim jesteś?
Jedność Ducha
Czy tylko marzenie

Psalm tygodnia

Ps 25,8-15

8. Pan jest dobry i prawy,
Dlatego wskazuje drogę grzesznikom.

9. Prowadzi pokornych drogą prawa
I uczy ich drogi swojej.

10. Wszystkie drogi Pana są łaską i wiernością
Dla tych, którzy strzegą przymierza i nakazów jego.

11. Przez wzgląd na imię swoje, Panie,
Odpuść grzech mój, bo jest wielki!

12. Któryż to człowiek boi się Pana?
Uczy go, jaką wybrać drogę.

13. On sam będzie przebywał w szczęściu,
A potomstwo jego odziedziczy ziemię.

14. Społeczność z Panem mają ci, którzy się go boją,
On też obwieszcza im przymierze swoje.

15. Oczy moje zawsze patrzą na Pana,
Bo On wyswobadza z sieci nogi moje.

powrót