20. NIEDZIELA PO ŚWIĘTEJ TRÓJCY

Hasło tygodnia:

Oznajmiono ci, człowiecze, co jest dobre i czego Pan żąda od ciebie: tylko, abyś wypełniał prawo, okazywał miłość bratnią i w pokorze obcował ze swoim Bogiem. Mi 6,8

I – Mk 10,2-9(10-16)*

2.I przystąpiwszy faryzeusze pytali go, kusząc: Czy wolno mężowi rozwieść się z żoną? 3.A On odpowiadając, rzekł im: Co wam nakazał Mojżesz? 4.Oni na to: Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i oddalić ją. 5.A Jezus im rzekł: Z powodu zatwardziałości serca waszego napisał wam to przykazanie. 6.Ale od początku stworzenia uczynił ich Bóg mężczyzną i kobietą. 7.Dlatego opuści człowiek ojca swego oraz matkę i połączy się z żoną swoją. 8.I będą ci dwoje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. 9.Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza. 10.A w domu pytali go uczniowie znowu o to samo. 11.I rzekł im: Ktokolwiek by rozwiódł się z żoną swoją i poślubił inną, popełnia wobec niej cudzołóstwo. 12.A jeśliby sama rozwiodła się z mężem swoim i poślubiła innego, dopuszcza się cudzołó-stwa. 13.I przynosili do niego dzieci, aby się ich dotknął, ale uczniowie gromili ich. 14.Gdy Jezus to spostrzegł, oburzył się i rzekł do nich: Pozwólcie dziatkom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im, albowiem takich jest Królestwo Boże. 15.Zaprawdę powiadam wam, ktokolwiek by nie przyjął Królestwa Bożego jak dziecię, nie wejdzie do niego. 16.I brał je w ramiona, i błogosławił, kładąc na nie ręce.

komentarz

II – 1 Tes 4,1-8*

1.A poza tym, bracia, prosimy was i napominamy w Panu Jezusie, abyście stosownie do otrzymanego od nas pouczenia, jak macie postępować i podobać się Bogu, jak zresztą postę-pujecie, abyście tym bardziej obfitowali. 2.Wszak wiecie, jakie przykazania daliśmy wam w imieniu Pana Jezusa. 3.Taka jest bowiem wola Boża: uświęcenie wasze, żebyście się powstrzymywali od wszeteczeństwa, 4.aby każdy z was umiał utrzymać swe ciało w czystości i w poszanowaniu, 5.nie z namiętności żądzy, jak poganie, którzy nie znają Boga, 6.aby nikt nie dopuszczał się wykroczenia i nie oszukiwał w jakiejkolwiek sprawie swego brata, gdyż Pan jest mścicielem tego wszystkiego, jak to wam zapowiadaliśmy i zaświadczaliśmy. 7.Albowiem nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do uświęcenia. 8.Toteż kto odrzuca to, odrzuca nie człowieka, lecz Boga, który nam też daje Ducha swego Świętego.

aplikacje kaznodziejskie

Graduale:

Naucz mnie, Panie, drogi ustaw swoich, a będę jej strzegł do końca. Alleluja! Ps 119,33

III – 1 Mż 8,18-22*

18.Wyszedł Noe z synami swymi i żoną swoją, i z żonami synów swoich, którzy z nim byli. 19.Wszelkie zwierzęta, wszelkie płazy i wszelkie ptactwo, wszystko, co się porusza na ziemi według rodzajów ich, wyszło z arki. 20.Wtedy zbudował Noe ołtarz Panu i wziął z każdego bydła czystego i z każdego ptactwa czystego, i złożył je na ofiarę całopalną na ołtarzu. 21.I poczuł Pan miłą woń. Rzekł tedy Pan w sercu swoim: Już nigdy nie będę przeklinał ziemi z powodu człowieka, gdyż myśli serca ludzkiego są złe od młodości jego. Nie będę też już nigdy niszczył żadnej istoty żyjącej, jak to uczyniłem. 22.Dopóki ziemia istnieć będzie, nie ustaną siew i żniwo, zimno i gorąco, lato i zima, dzień i noc.

aplikacje kaznodziejskie

IV – 1 Kor 7,29-31

29.A to powiadam, bracia, czas, który pozostał, jest krótki; dopóki jednak trwa, winni również ci, którzy mają żony, żyć tak, jakby ich nie mieli; 30.a ci, którzy płaczą, jakby nie płakali; a ci, którzy się weselą, jakby się nie weselili; a ci, którzy kupują, jakby nic nie posiadali; 31.A ci, którzy używają tego świata, jakby go nie używali; przemija bowiem kształt tego świata.

aplikacje kaznodziejskie

V – Mk 2,23-28

23.I stało się, że Jezus szedł w sabat przez zboża, a uczniowie jego w drodze zaczęli rwać kło-sy. 24.Wtedy rzekli do niego faryzeusze: Patrz! Czemu czynią w sabat to, czego czynić nie wol-no? 25.A On im rzekł: Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy był w potrzebie i był głodny, on i ci, którzy z nim byli? 26.Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, arcykapłana, i jadł chleby pokładne, które wolno spożywać tylko kapłanom, a które dał również tym, którzy z nim byli? 27.Ponadto rzekł im: Sabat jest ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla sabatu. 28.Tak więc Syn Człowieczy jest Panem również i sabatu.

Pan sabatu

VI – 2 Kor 3,3-9

3.Wiadomo przecież, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze usługiwa-nie, napisanym nie atramentem, ale Duchem Boga żywego, nie na tablicach kamiennych, lecz na tablicach serc ludzkich. 4.A taką ufność mamy przez Chrystusa ku Bogu, 5.nie jakobyśmy byli zdolni pomyśleć coś sami z siebie i tylko z siebie, lecz zdolność nasza jest z Boga, 6.który też uzdolnił nas, abyśmy byli sługami nowego przymierza, nie litery, lecz ducha, bo litera zabija, duch zaś ożywia. 7.Jeśli tedy służba śmierci, wyryta literami na tablicach kamiennych taką miała chwałę, że synowie izraelscy nie mogli patrzeć na oblicze Mojżesza z powodu przemijającej wszak ja-sności oblicza jego, 8.czy nie daleko więcej chwały mieć będzie służba ducha? 9.Jeśli bowiem służba potępienia ma chwałę, daleko więcej obfituje w chwałę służba sprawie-dliwości.

Psalm tygodnia

Ps 119,101-108

101. Wstrzymuję nogi swoje od wszelkiej złej drogi,
Aby strzec słowa twego.

102. Od sądów twoich nie odstępuję,
Ponieważ Ty mnie nauczasz.

103. O, jak słodkie jest słowo twoje dla podniebienia mego,
Słodsze niż miód dla ust moich.

104. Z przykazań twoich nabrałem rozumu,
Dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki kłamliwej.

105. Słowo twoje jest pochodnią nogom moim
I światłością ścieżkom moim.

106. Przysiągłem i potwierdzam:
Chcę strzec twoich praw sprawiedliwych.

107. Jestem bardzo utrapiony,
Panie, ożyw mnie według słowa swego!

108. Racz przyjąć, Panie, dobrowolne ofiary ust moich
I naucz mnie sądów twoich!

powrót