TRZECIA NIEDZIELA PRZED KOŃCEM ROKU KOŚCIELNEGO

Hasło tygodnia:

Oto teraz czas łaski, oto teraz dzień zbawienia. 2 Kor 6,2b

I – Łk 17,20-24(25-30)*

20.(Jezus) zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie Królestwo Boże, odpowiedział im i rzekł: Królestwo Boże nie przychodzi dostrzegalnie, 21.Ani nie będą mówić : Oto tutaj jest, albo: Tam; oto bowiem Królestwo Boże jest pośród was. 22.Rzekł też do uczniów: Przyjdą czasy, kiedy będziecie pragnęli widzieć jeden z dni Syna Człowieczego, a nie ujrzycie. 23.I będą mówić do was: Oto tam, oto tu. Nie chodźcie, ani się tam nie udawajcie. 24.Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie i Syn Człowieczy w dniu swoim. 25.Lecz przedtem musi wiele cierpieć i być odrzucony przez to pokolenie. 26.A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego. 27.Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki i nastał potop, i wytracił wszystkich. 28.Podobnie też było za dni Lota: Jedli, pili, kupowali, sprzedawali, szczepili, budowali; 29.a w dniu kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba ogień z siarką i wytracił wszystkich. 30.Tak też będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

szkice kazań

II – Rz 14,7-9*

7.Nikt z nas dla siebie nie żyje i nikt dla siebie nie umiera; 8.bo jeśli żyjemy, dla Pana żyjemy; jeśli umieramy, dla Pana umieramy; przeto czy żyjemy, czy umieramy, Pańscy jesteśmy. 9.Na to bowiem Chrystus umarł i ożył, aby i nad umarłymi i nad żywymi panować.

aplikacje kaznodziejskie

Graduale:

Wysławiamy cię, Boże, wysławiamy. Wzywamy imienia Twego, opowiadamy cuda Twoje. Alleluja! Ps 75,2

III – Łk 11,14-23

14.I wypędzał demona, który był nierny. A gdy demon wyszedł, niemy przemówił. I tłum zdumiał się. 15.Niektórzy zaś z nich mówili: On wypędza demony mocą Belzebuba, władcy demonów. 16.Drudzy zaś, kusząc go, żądali od niego znaku z nieba. 17.A On znając ich zamysły, rzekł do nich: Każde królestwo, rozdarte wewnętrznie, pustoszeje, a skłócone domy upadają. 18.Jeśli więc szatan sam w sobie jest rozdarty, jak się ostanie jego królestwo, skoro mówicie, że Ja mocą Belzebuba wypędzam demony? 19.Jeżeli zaś Ja mocą Belzebuba wyganiam demony, to czyją mocą synowie wasi wypędzają? Dlatego oni będą sędziami waszymi. 20.Jeżeli natomiast Ja palcem Bożym wypędzam demony, zaiste przyszło już do Was Królestwo Boże. 21.Gdy zbrojny mocarz strzeże swego zamku, bezpieczne jest mienie jego. 22.Lecz gdy mocniejszy od niego najdzie go i zwycięży, zabiera mu zbroję jego, na której polegał, i rozdaje jego łupy. 23.Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto nie gromadzi ze mną, rozprasza.

IV – Hi 14,1-6*

1.Człowiek urodzony z niewiasty żyje krótko i jest pełen niepokoju. 2.Wyrasta jak kwiat i więdnie; ucieka jak cień i nie ostaje się. 3.Aleć jeszcze nad takim masz otwarte oczy i pozywasz mnie przed siebie na sąd. 4.Jak może czysty pochodzić od nieczystego? Nie ma ani jednego. 5.Gdy jednak jego dni są ustalone, a liczba jego miesięcy postanowiona u ciebie, gdy Ty wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć, 6.odwróć od niego swój wzrok, niech odpocznie, niech jak najemnik nacieszy się swoim dniem.

aplikacje kaznodziejskie

V – Łk 18,1-8

1.Powiedział im też podobieństwo o tym, że powinni zawsze się modlić i nie ustawać, 2.Mówiąc: Był w jednym mieście pewien sędzia, który Boga się nie bał, a z człowiekiem się nie liczył. 3.Była też w owym mieście pewna wdowa, która go nachodziła i mówiła: Weź mię w obronę przed moim przeciwnikiem. 4.I przez długi czas nie chciał. Potem zaś powiedział sobie: Chociaż i Boga się nie boję ani z człowiekiem się nie liczę, 5.jednak ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, by w końcu nie przyszła i nie uderzyła mnie w twarz. 6.I rzekł Pan: Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia powiada! 7.A czyżby Bóg nie wziął w obronę swoich wybranych, którzy wołają do niego we dnie i w nocy, chociaż zwleka w ich sprawie? 8.Powiadam wam, że szybko weźmie ich w obronę. Tylko, czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?

Jaka jest nasza wiara?

VI – 1 Tes 5,1-6(7-11)

1.A o czasach i porach, bracia, nie ma potrzeby do was pisać. 2.Sami bowiem dokładnie wiecie, iż dzień Pański przyjdzie jak złodziej w nocy. 3.Gdy mówić będą: Pokój i bezpieczeństwo, wtedy przyjdzie na nich nagła zagłada, jak bóle na kobietę brzemienną, i nie umkną. 4.Wy zaś, bracia, nie jesteście w ciemności, aby was dzień ten jak złodziej zaskoczył. 5.Wy wszyscy bowiem synami światłości jesteście i synami dnia. Nie należymy do nocy ani do ciemności. 6.Przeto nie śpijmy jak inni, lecz czuwajmy i bądźmy trzeźwi. 7.Albowiem ci, którzy śpią, w nocy śpią, a ci, którzy się upijają, w nocy się upijają. 8.My zaś, którzy należymy do dnia, bądźmy trzeźwi, przywdziawszy pancerz wiary i miłości oraz przyłbicę nadziei zbawienia. 9.Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, 10.który umarł za nas, abyśmy, czy czuwamy, czy śpimy, razem z nim żyli. 11.Dlatego napominajcie się nawzajem i budujcie jeden drugiego, co też czynicie.

Chrześcijańska czujność i trzeźwość
Pan Jezus przyjdzie!

Psalm tygodnia

Ps 90,1-14(15-17)

1. Modlitwa Mojżesza, męża Bożego.
Panie, Tyś był ostoją naszą
Z pokolenia w pokolenie.

2. Zanim góry powstały,
Zanim stworzyłeś ziemię i świat,
Od wieków na wieki Tyś jest, o Boże!

3. Ty znowu człowieka w proch obracasz
I mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy!

4. Albowiem tysiąc lat w oczach twoich
Jest jak dzień wczorajszy, który przeminął,
I jak straż nocna.

5. Wartko porywasz ich, są jak sen poranny,
Jak trawa, która znika:

6. Rano kwitnie i rośnie,
Pod wieczór więdnie i usycha.

7. Tak i my giniemy od gniewu twego,
A srogością twoją jesteśmy przerażeni.

8. Położyłeś winy nasze przed sobą,
Tajne grzechy nasze w świetle oblicza swego.

9. Wszystkie dni nasze znikają z powodu gniewu twego.
Lata nasze giną jak westchnienie.

10. Życie nasze trwa lat siedemdziesiąt,
A gdy sił stanie, lat osiemdziesiąt;
A to, co się ich chlubą wydaje, to tylko trud i znój,
Gdyż chyżo mijają, a my odlatujemy.

11. Któż zna moc gniewu twego?
Kto boi się ciebie w uniesieniu twoim?

12. Naucz nas liczyć dni nasze,
Abyśmy posiedli mądre serce!

13. Zwróć się ku nam, Panie, jak długo jeszcze,
Zmiłuj się nad sługami swymi!

14. Nasyć nas o świcie łaską swoją,
Abyśmy się weselili i radowali przez wszystkie dni nasze!

15. Rozwesel nas w zamian za dni, gdyś nas utrapił,
Za lata, w których oglądaliśmy niedolę!

16. Niech się ukaże sługom twoim dzieło twoje,
A majestat twój synom ich!

17. Niech spocznie na nas łaska Pana, Boga naszego,
A dzieło rąk naszych utwierdzaj wśród nas!
Tak, utwierdź dzieło rąk naszych!

powrót