OSTATNIA NIEDZIELA ROKU KOŚCIELNEGO

Hasło tygodnia:

Niechaj biodra wasze będą przepasane. Łk 12,35

I – Mt 25,1-13*

1.Wtedy podobne będzie Królestwo Niebios do dziesięciu panien, które, wziąwszy lampy swoje, wyszły na spotkanie oblubieńca. 2.A pięć z nich było głupich, pięć zaś mądrych. 3.Głupie bowiem zabrały lampy, ale nie zabrały z sobą oliwy. 4.Mądre zaś zabrały oliwę w naczyniach wraz z lampami swymi. 5.A gdy oblubieniec dlugo nie nadchodził, zdrzemnęły się wszystkie i zasnęły. 6.Wtem o północy powstał krzyk: Oto oblubieniec, wyjdźcie na spotkanie. 7.Wówczas ocknęły się wszystkie te panny i oporządziły swoje lampy. 8.Głupie zaś rzekły do mądrych: Użyczcie nam trochę waszej oliwy, gdyż lampy nasze gasną. 9.Na to odpowiedziały mądre: O nie! Gdyż mogłoby nie starczyć i nam i wam; idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie. 10.A gdy one odeszły kupować, nadszedł oblubieniec i te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi. 11.A później nadeszły i pozostałe panny, mówiąc : Panie ! Panie ! Otwórz nam. 12.On zaś, odpowiadając, rzekł: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was. 13.Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.

szkice kazań

II – Obj 21,1-7*

1.I widziałem nowe niebo i nową ziemię; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. 2.I widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla męża swego. 3.I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi. 4.I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły. 5.I rzekł Ten, który siedział na tronie: Oto wszystko nowym czynię. I mówi: Napisz to, gdyż słowa te są pewne i prawdziwe. 6.I rzekł do mnie: Stało się. Jam jest alfa i omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywota. 7.Zwycięzca odziedziczy to wszystko, i będę mu Bogiem, a on będzie mi synem.

komentarz

Graduale:

Dasz mi poznać drogę życia, obfitość radości w obliczu twoim, rozkosz po prawicy twojej na wieki. Alleluja! Ps 16,11

III – Łk 12,42-48

42.A Pan rzekł: Któż jest tym wiernym i roztropnym szafarzem, którego ustanowił pan nad czeladzią swoją, aby im dawał wyżywienie w czasie właściwym? 43.Błogosławiony ów sługa, którego pan jego, gdy przyjdzie, zastanie tak czyniącego. 44.Zaprawdę powiadam wam, że postawi go nad całym mieniem swoim. 45.Jeśliby zaś ów sługa rzekł w sercu swoim: Pan mój zwleka z przyjściem, i zacząłby bić sługi i służebnice, jeść, pić i upijać się, 46.przyjdzie pan sługi owego w dniu, w którym tego nie oczekuje, i o godzinie, której nie zna, usunie go i wyznaczy mu los z niewiernym. 47.Ten zaś sługa, który znał wolę pana swego, a nic nie przygotował i nie postąpił według jego woli, odbierze wiele razów. 48.Lecz ten, który nie znał, choć popełnił coś karygodnego, odbierze niewiele razów. Komu wiele dano, od tego wiele będzie się żądać, a komu wiele powierzono, od tego więcej będzie się wymagać.

komentarz

IV – Iz 65,17-19(20-22)23-25*

17.Oto Ja stworzę nowe niebo i nową ziemię i nie będzie się wspominało rzec2y dawnych, i nie przyjdą one na myśl nikomu. 18.A raczej będą się radować i weselić po wszystkie czasy z tego, co Ja stworzę, bo oto Ja stworzę z Jeruzalemu wesele, a z jego ludu radość! 19.I będę się radował z Jeruzalemu i weselił z mojego ludu, i już nigdy nie usłyszy się w nim głosu płaczu i głosu skargi. 20 .Nie będzie już tam niemowlęcia, które by żyło tylko kilka dni, ani starca, który by nie do-żył swojego wieku, gdyż za młodzieńca będzie uchodził kto umrze jako stuletni, a kto grze-szy, dopiero mając sto lat będzie dotknięty klątwą. 21.Gdy pobudują domy, zamieszkają w nich, gdy zasadzą winnice, będą spożywać ich plony. 22.Nie będą budować tak, aby ktoś inny mieszkał, nie będą sadzić tak, aby ktoś inny korzystał z plonów, lecz jaki jest wiek drzewa, taki będzie wiek mojego ludu, i co zapracowały ich ręce, to będą spożywać moi wybrani. 23.Nie będą się na próżno trudzić i nie będą rodzić dzieci przeznaczonych na wczesną śmierć, gdyż są pokoleniem błogosławionych przez Pana, a ich latorośle pozostaną z nimi. 24.I zanim zawołają, odpowiem im, i podczas gdy jeszcze będą mówić, Ja już ich wysłucham. 25.Wilk z jagnięciem będą się paść razem, a lew jak bydło będzie jadł sieczkę, wąż zaś będzie się żywił prochem. Nie będą źle postępować ani zgubnie działać na całej świętej górze – mó-wi Pan.

komentarz kazanie

V – Mk 13,31-37

31.Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. 32.Ale o tym dniu i godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec. 33.Baczcie, czuwajcie; nie wiecie bowiem, kiedy ten czas nastanie. 34.Jest to tak, jak u człowieka, który odjechał, zostawił dom swój, dał władzę sługom swoim, każdemu wyznaczył jego zadanie, a odźwiernemu nakazał, aby czuwał. 35.Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: czy wieczorem, czy o północy, czy gdy kur zapieje, czy rankiem. 36.Aby gdy przyjdzie, nie zastał was śpiącymi. 37.To, co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!

VI – 2 P 3,(3-7)8-13

3.Wiedzcie przede wszystkim to, że w dniach ostatecznych przyjdą szydercy z drwinami, którzy będą postępować według swych własnych pożądliwości 4.I mówić: Gdzież jest przyobiecane przyjście jego? Odkąd bowiem zasnęli ojcowie, wszystko tak trwa, jak było od początku stworzenia. 5.Obstając przy tym, przeoczają, że od dawna były niebiosa i była ziemia, która z wody i przez wodę powstała mocą Słowa Bożego 6.Przez co świat ówczesny, zalany wodą, zginął. 7.Ale teraźniejsze niebo i ziemia mocą tego samego Słowa zachowane są dla ognia i utrzymane na dzień sądu i zagłady bezbożnych ludzi. 8.Niech to jedno, umiłowani, nie uchodzi uwagi waszej, że u Pana jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. 9.Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania. 10.A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną. 11.Skoro to wszystko ma ulec zagładzie, jakimiż powinniście być wy w świętym postępowaniu i w pobożności, 12.jeżeli oczekujecie i pragniecie gorąco nastania dnia Bożego, z powodu którego niebiosa w ogniu stopnieją i rozpalone żywioły rozpłyną się? 13.Ale my oczekujemy, wedlug obietnicy nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość.

Czego oczekujemy?

Psalm tygodnia

Ps 126

1. Pieśń pielgrzymek.
Gdy Pan wywiódł z niewoli uprowadzonych z Syjonu,
Byliśmy jak we śnie.

2. Wtedy usta nasze były pełne śmiechu,
A język nasz radości,
Wtedy mówiono wśród narodów:
Pan dokonał z nimi wielkich rzeczy.

3. Wielkich rzeczy dokonał Pan z nami,
Przeto byliśmy weseli.

4. Odmień, Panie, losy nasze
Jak strumienie w ziemi południowej.

5. Ci, którzy siali ze łzami,
Niech zbierają z radością!

6. Kto wychodzi z płaczem, niosąc ziarno siewne,
Będzie wracał z radością, niosąc snopy swoje.

powrót